Actueel

Adieu Aandelenbeurs

Geschreven door Ronald Jan

Het onvolmaakte en onrechtvaardige systeem van de wereldeconomie loopt op z’n allerlaatste benen. Spoedig zullen we het demasqué meemaken. Het kan niet lang meer duren. Hierdoor zullen we ook anders naar ‘de vluchteling’ gaan kijken.

Is het Beursgebouw op het Beursplein in Amsterdam straks geschikt voor vluchtelingen uit alle landen? Want worden aandelen ook vluchtig? Vlucht het geld naar andere gebieden?

De financiële voorspeller Martin Armstrong gaat er in ieder geval van uit dat in oktober en het najaar van 2015 de beurs weer onderuit gaat. De documentaire over zijn bijzondere leven werd vorige week op tv uitgezonden, The Forecaster. Armstrong staat bekend om zijn heldere analyses van de samenleving tussen staatsschulden, economische crises en oorlog. Zo heeft hij als een van de weinigen de verschillende economische crises voorspeld, op basis van een wiskundig patroon dat hij heeft ontdekt. Hij heeft duizenden internationale economische gegevens van voor de jaartelling in de computer gestopt en zag tot zijn eigen verbazing dat het geen lineair, maar een terugkerend cyclisch patroon was. ‘Alles heeft een samenhang, je kunt het volgen als een ballet of als een Shakespeare toneelstuk, al eeuwen opgevoerd, de acteurs wisselen, maar het plot is altijd hetzelfde.’ Hij ontdekte een patroon van crashes die economieën ondergingen. (Hierin blijkt ook het magische getal pi een belangrijke rol te spelen.) Want crashes zijn er dus altijd – inherent aan het systeem – en geen enkele economie ontkomt hieraan, het is een onvolmaakt en gebrekkig systeem. Tevens beschuldigde Armstrong regeringen ervan – met gevaar voor eigen leven – dat zij een piramidespel (Ponzifraude) spelen met hun staatsschulden.

Armstrong heeft het over een mondiale vertrouwenscrisis aan het eind van 2015 en hij staat dit keer niet alleen. Miljoenen burgers over de hele wereld voelen aan dat het einde nabij is van de huidige opzet van de maatschappij in het algemeen en het economische systeem in het bijzonder. Occupy was een uiting daarvan en nu weer met de demonstraties tegen het vrijhandelsverdrag TTIP. De maat is vol en we zijn er nu definitief achter gekomen: de economie is niet in crisis, de economie is de crisis. Of zoals het bekende Occupyspandoek liet zien: ’the system isn’t broken, it was build this way’.

Het volk én Armstrong krijgen bijval van een groep economen die constateren dat er een nieuwe bubbel aan het ontstaan is, wellicht nog verradelijker dan die van 2008. Dat is heel aannemelijk als we Joris Luyendyk mogen geloven met zijn opmerking over de financiële wereld: er zit niemand in de cockpit. Tevens heeft de financiële wereld er weinig van geleerd, beweert Luyendijk, dus grote kans dat we weer op ramkoers zitten, want er is niets wezenlijk veranderd.

Ook uit de kosmologische invalshoek wordt de visie van Armstrong ondersteund en deze gaat zelfs verder: het is het einde en totale ondergang van een tijdperk en daarmee van een manier van denken. Niet alleen astrologische voorspellingen, maar ook de vertegenwoordigers van de Leringen van de Oude Wijsheid weten dat het tweeduizend jaar durende Vissentijdperk op de allerlaatste benen loopt. Volgens de Meester van de esotericus Benjamin Creme zitten we daar nu echt heel dicht tegen aan (eind 2015). Maar ook de komende wereldleraar Maitreya heeft in de jaren tachtig voorspeld dat het nieuwe Watermantijdperk zich gaat aandienen en dat de instorting van de aandelenbeurzen een van de eerste stappen zal zijn van de grote verandering die gaat plaatsvinden.

Met het wegtrekken van de Vissentijdperk-energie is natuurlijk ook al jaren geleden de stuwende kracht uit het kapitalisme getrokken. Er zit geen energie meer achter, het is daardoor nog nooit zoveel aangevallen en alle (bewuste en onbewuste) leugens over het marktdenken komen aan de oppervlakte. Amerikaanse journalist Chris Hedges: ‘Dat er onder de oppervlakte van het mondiale kapitalisme iets kolossaals broeit, is onmiskenbaar. Het staat op instorten. Als verslaggever weet je dat de lont er al is, maar je weet nooit waardóór hij gaat ontbranden’.

Vluchtelingencrisis
Refugees 4Het is het grote falen van het oude denken dat zich overal manifesteert, dus ook in de economie en politiek. We zitten nu in deze overgangsfase van het Vissen- naar het Watermantijdperk met als meest schrijnende recente voorbeeld, de vluchtelingencrisis. In al zijn aspecten toont deze crisis aan dat de wereld niet zozeer een sociaal, armoede of economisch probleem heeft, maar een diep spiritueel probleem: het is een bewustzijnscrisis. Het speelt zich af over de hele linie: het is onze manier van kijken naar de wereld die tekort schiet: we weten niet wie we zijn, waar we vandaan komen en waar we heengaan. Het is daarom een existentiële crisis: we weten niet wat de zin van het leven is – anders zouden we bijvoorbeeld de vluchtelingen en het ontstane probleem heel anders benaderen.

Vanuit de ruimere visie (bewustzijn) van het Watermantijdperk weten we dat we allen één zijn en dus broeders en zusters van elkaar. De oorlog en/of de armoede waar zij voor vluchten is door het rijke westen veroorzaakt, al eeuwen geleden begonnen. Net als vluchtelingen is bijvoorbeeld ook het terrorisme niet een oorzaak, maar een gevólg van een zeer onrechtvaardige verdeling in de wereld. Net als de terrorist, hebben we ook de vluchteling gecreëerd. We zitten in hetzelfde schuitje. Wij zitten ook in die boot die de Middellandse Zee oversteekt.

Het westen heeft veel goed te maken en moet een muur opwerpen maar hen allemaal welkom heten. En tegelijkertijd (!) moeten we werken aan het wegnemen van de oorzaak van een onrechtvaardige wereld, met als begin: het samendelen van de energie- en voedselbronnen in de wereld. Hiermee halen we de oorzaak weg van de onrechtvaardigheid. Als we dan werkelijk ervaren dat we één familie zijn, kan het vertrouwen groeien, dat essentieel is voor het verdwijnen van armoede en voor het ontstaan van duurzame vrede.

De wedijver en concurrentie daarentegen heeft een zeer vijandige wereld geschapen, een wereld van afgescheidenheid, ik en de ander. Het denken in eigen belang, status en geld. Laat dit nu precies het type denken van onze persoonlijkheid zijn. Maar er is hoop, want het licht van onze ziel is aan het doorbreken. We beginnen te beseffen dat we een bewustzijn zijn en dat de onwetendheid daarover de eigenlijke crisis is. We zijn eeuwenlang ‘vluchteling’ geweest: als het ware op de vlucht voor ons werkelijke licht, onze liefdevolle raadgever en essentie.

Op dit moment zitten we met de situatie dat in zo’n overgangsperiode altijd sprake is van twee groeperingen: degenen die vanuit de oude Vissenenergie de status quo willen behouden, meestal de machthebbers en anderen die er baat bij hebben en die vaak geen enkel duister middel schuwen om dit te behouden. (Toen Armstrong bleef volharden in het aankaarten van schandalen van het systeem en zijn elite, verdween hij in 1999 van de radar en zat hij 12 jaar in de gevangenis.) De andere groepering is vooral het volk dat steeds meer wordt geïnspireerd door de Watermanenergie, die ondermeer voor samenwerken en synthese staat. Het is de energie die het hart-denken stimuleert, getuige de opkomst van de ethiek en milieu, en het werkelijk meeleven met anderen.

Gelukkig is de bewustzijnsgroei van de wereldbevolking echt indrukwekkend: we zijn wakker aan het worden. We zien het eerste begin van ‘de stem van het volk’ die de leiders aan het leiden is. De schandalen in de wereld waren nooit aan het licht gekomen als wij allen op de oude manier in het leven waren blijven staan. Power to the people. Het is de weg van het hoofd naar het hart, van de persoonlijkheid naar de ziel. We zijn eindelijk begonnen met onze werkelijke missie.

Het is een zeldzaam wonderlijke tijd. Een ‘once in a lifetime’ of nog beter: een ‘once in an era’, de wisseling van de wacht van een tijdperk. Velen ervaren een raar en onbestemd gevoel. Is dit nu de beroemde ‘stilte voor de storm’? Ik zou zeggen: ja, want namens ons allen gaat Martin Armstrong gelijk krijgen. Hij zegt vanaf oktober – nu dus, en dat zou zomaar kunnen – het gaat in ieder geval niet lang meer duren en dan kan de storm beginnen: de liefdevolle doch onverbiddelijke rivieren van Waterman zullen de oude Vissenstructuren één voor één wegspoelen. Grote kans dat het begint met het casinospel dat geen enkele meerwaarde aan de samenleving geeft: de aandelenbeurzen. Er is geen ontkomen meer aan.

Wie belt staatsecretaris Dijkhof (vluchtelingenbeleid) dat er een beursgebouw vrijkomt? :-)

 

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

Reageren