Artikelen

DE WEG VAN HET HOOFD NAAR HET HART

Geschreven door Ronald Jan

Aanranding en belastingontwijking komt voort uit dezelfde manier van denken

Zowel aanranding als belastingontwijking ontstaat door het denken in afgescheidenheid. Dit is het denken van onze persoonlijkheid, ons ego. Het denken in ‘ik en de ander’. Daarmee kan de mogelijkheid ontstaan dat je over de ander op een ongevoelige manier macht wil uitoefenen (aanranding). Of dat je denkt recht te hebben op een speciale financiële behandeling ten nadele van de samenleving (belastingontwijking). Belastingontwijking is eigenlijk het aanranden van de samenleving; één grote middelvinger naar de hele groep :-).

Hoofd – hart – persoonlijkheid – ziel

Daarom wordt het steeds nijpender en urgenter om alles vanuit een ruimere manier van denken te bekijken. De weg van het hoofd naar het hart. Het levenspad van persoonlijkheid naar ziel. Het is de persoonlijkheid die uitgaat van afgescheidenheid. Maar het is de ziel (hart) die weet dat we allen één zijn, broeders en zusters van elkaar. Die weet dat als ik van jou iets steel, iets van mezelf steel. Als ik jou pijn doe, dan doe ik het bij mezelf. We komen uit dezelfde bron, we zitten in dezelfde ontwikkeling en zijn met hetzelfde bezig. De Maya-begroeting ´In lak’ech´ zegt het heel mooi en betekent, ‘ik ben een andere jij en jij bent een andere ik’.

We zijn één

Als we werkelijk beseffen dat we allen één zijn, gaan we bijvoorbeeld alles eerlijk verdelen in de wereld. En beseffen dat het betalen van belasting essentieel is om de wereld te laten draaien. Belasting gaat om solidariteit, om gemeenschapszin; we zijn solidair en ondersteunen elkaar. Het leidende thema in het nieuwe Watermantijdperk draait ook om groepsbewustzijn. Eenheid door verscheidenheid.

In het ruimere denken krijgt de ethiek en het voelen vanuit het hart daarom ook een centrale plaats. Dit intuïtieve en liefdevolle denken begint bij het besef dat de dood niet bestaat. Er is alleen maar leven. Het besef van het bestaan van bewustzijn en een eeuwig levende ziel die iedere keer een nieuwe persoonlijkheid neerzet. Zo hebben we al tienduizenden levens geleefd. Dat brengt ons bij het besef dat we als mensheid blijkbaar in een geestelijke evolutie zitten; elk leven hopen we weer wat meer (geestelijk) te leren. De zin van het leven is dus steeds bewuster worden, het leren van spirituele lessen oftewel, onwetendheid omzetten in inzicht. Elk leven weer.

Wat we zaaien, zullen we oogsten

Belangrijk ‘detail’ voor de metoo#s-beweging: iedereen is afwisselend (duizenden keren) man en vrouw geweest. En dus ook … duizenden keren slachtoffer en dader! Naast deze essentiële levenswet van reïncarnatie brengt ons dat bij die andere essentiële pijler van ons leven: de wet van karma. Wat we zaaien, zullen we oogsten. Dit is misschien wel de belangrijkste wet die ervoor zorgt dat we leren en iedere keer ‘er weer voor gaan’.

Toeval bestaat niet

Aan deze wet van karma (wet van oorzaak en gevolg) zit een ander essentieel inzicht: toeval bestaat niet. Alles wat je overkomt, heeft een oorzaak en een betekenis. Zeker iets heftigs als een aanranding, of erger. Sommige mensen kun je niet kwader maken door te zeggen dat toeval niet bestaat. Dat is begrijpelijk want het maakt je namelijk op een bepaalde manier verantwoordelijk. Maar niet op een manier zoals deze criticasters dat bedoelen, want die simplificeren dat vaak door te stellen, ‘oh, dus ik ben schuldig aan mijn ziekte of aan het feit dat ik aangerand ben’? Nogmaals: begrijpelijk, want het komt beter uit om een virus of een verkrachter de schuld van alles te geven. En die zijn ook schuldig! Maar veel interessanter is de vraag die daaraan vooraf gaat: waarom jij?

Karma is een neutrale wet

Heeft jouw aanranding misschien te maken met een daderschap in een ander leven(s)? Karma is overigens geen ‘straf’ die je moet uitzitten, je hoeft er geen ‘boetedoening’ voor te ondergaan. Het is een neutrale wet, net als de zwaartekracht, die maakt ook geen onderscheid, het is zonder oordeel.

Harry Beckers hierover: “Actie en reactie, oorzaak en gevolg, ofwel de wet van Karma, is een ingenieus proces waarvan de oorsprong ligt in het denken. Dit proces ligt ten grondslag aan onze evolutie. Iedere gedachte die opkomt, is energie van een bepaalde trilling, klank en kleur. Elke gedachte is een manifestatie binnen ons bewustzijn. Door de werking van magnetisme ontstaat er afstemming op gelijkwaardige energie. Hierdoor zullen we altijd weer ontmoeten wat we zelf ooit in werking hebben gezet. Dit proces herhaalt zich net zolang totdat we de omstandigheid begrijpen en beheersen. Pas dan is er een gedachte van harmonieuze energie en ontstaat er balans en ruimte voor groei in het bewustzijn. Karma is in feite niets anders dan een instrument om de geheimen van het leven te leren kennen waardoor we één kunnen worden met het universum. De doelstelling van karma is eigenlijk: voelen, weten, (in)zien en toepassen zonder dat het schade brengt.”

Voorbeeld

Dus waarom jij? Jouw opgebouwde en nog niet uitgewerkte energie-uitstraling gaat een fusie aan met de buitenwereld. Voorbeeld, een vriendin gaat met vier andere vriendinnen het nachtleven in, en alleen zij wordt in het café aangerand. Waarom haar en (één van) die andere vier niet? Is het toeval (pech) of is het iets karmisch? Ander voorbeeld, mijn vader was een zeer vredelievende, introverte en lieve man, toch is hij in dit leven ontvoerd en vermoord. Uit dit leven is deze situatie niet logisch en verklaarbaar; uit een daderschap in andere levens (die we allemaal hebben) misschien wel. Of zijn ziel heeft besloten zich hiervoor op te offeren, omdat het belangrijk was voor de omstanders om dit mee te maken. Maar ook in dit laatste geval heeft het gebeuren een betekenis.

Verantwoordelijkheid nemen

Dus als men denkt in pech en afgescheidenheid, dan kom je in een spiraal van boosheid, wraak, genoegdoening en noem maar op. Het enige dat deze situatie kan doorbreken is een verruiming van het denken. Dan kom je dus uit bij de wet van karma en reïncarnatie en kom je tot de conclusie – hoe vervelend dat ook kan zijn – ‘dat je er iets mee moet’. Dus in die zin ben je verantwoordelijk. Niet omdat je er schuld aan hebt, maar doordat er iets uitgewerkt moet worden. Op die manier kun je ook de verantwoordelijkheid voelen om te vergeven. Vooral de vergeving naar jezelf. En daarmee automatisch ook naar de dader. De dader is veel meer dan die daad zelf. Hij of zij is een compleet mens, die – als bij iedereen – een donkere kant heeft die nog beheerst moet worden.

Dus als het leven het leren van lessen is, dan zou je kunnen zeggen: er wordt een jongen aangerand en het leven stelt hem hiermee de vraag: hoe ga jij daar nu mee om? De een blijft zijn hele leven kwaad, de ander doet er iets mee, hoe zwaar het ook kan zijn. (Ten overvloede: een aanranding/verkrachting is natuurlijk heel naar om mee te maken. Alle respect voor de vrouwen en mannen die deze situatie moeten verwerken!)

De weg naar binnen

Eén ding is zeker: het denken in afgescheidenheid is NIET de oplossing. Voorlopig is dit vooral de denkwijze die de media toepassen door hun volle licht te laten schijnen op de slechte mensen, blaming and shaming. Wij zijn goed en zij zijn slecht. Op zich begrijpelijk omdat het ons altijd zo geleerd is, het is lekker duidelijk en het is ego-strelend: wij zijn gelukkig de goede.

Maar als we doordenken en beseffen dat het donker in ons allemaal zit, komt langzaam ook het besef naar voren dat er eigenlijk maar één weg is en dat is de weg naar binnen; de weg van persoonlijkheid naar ziel. Het leren van lessen is dus een kwestie van de persoonlijkheid die – met de hulp van de ziel op de achtergrond – steeds meer omstandigheden begrijpt en beheerst via het principe voelen, weten, (in)zien en toepassen. Hoe beter de persoonlijkheid dit doet, des te minder obstakels/trauma’s het creëert, waardoor het steeds transparanter wordt.

Anders gezegd, ‘de weg naar binnen’ staat dus voor: het transparant maken van de persoonlijkheid, zodat het licht van de ziel er doorheen kan schijnen. Het is alleen DIT licht – het licht van onze ziel – dat het donker kan laten ‘verdwijnen’ door het te beheersen. DAT is dan ook de reden dat de weg naar binnen zo essentieel is voor ons als individu, en dus ook als samenleving.

Goed nieuws

Laten we eindigen met het goede nieuws: als we eeuwen terugkijken, kunnen we stellen dat we geestelijk enorm gegroeid zijn en als mensheid de goede kant op gaan. En we zullen nog verder gaan! We zullen ons bewustzijn en onze ziel ontdekken en deze enorme geestelijke versnelling zal ervoor zorgen dat in het Watermantijdperk de ongelijkheid tussen man en vrouw wordt gelijk getrokken. Uit ‘HB, een nieuwe tijd breekt aan’, pag. 219:

“In het nieuwe tijdperk zullen vrouwen hun volwaardige positie innemen, geheel gelijkwaardig aan de man. Vandaar dat HB – anders (bekend) dan zijn voorgangers – Hilda naast zich heeft. Het nieuwe tijdperk zal onder andere bekend worden als het tijdperk van de Tara, de Moeder. Tegelijkertijd zal het besef komen dat elk mens vrouwelijke en mannelijke energie heeft. Het gaat uiteindelijk om mensen, niet zozeer om mannen of vrouwen. Het nieuwe tijdperk is het tijdperk waarin het moederaspect zich openbaart. Het vrouwelijke is het moederlijke, het voedende aspect: het voeden van het kind, het gezin, de beschaving. Landen zijn ook mannelijk of vrouwelijk. Landen die vrouwelijk zijn, kunnen de wieg van een beschaving worden.”

De huidige overgangsfase is heftig, maar gelukkig gaan we een tijd tegemoet waar man en vrouw zij aan zij zullen staan, even mooi, even belangrijk, even krachtig en volledig bewust van de eenheid van alles. We gaan er getuige van zijn …. de geboorte van de kosmische mens!

Ronald Jan Heijn

 

 

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

Reageren