Vaarwel Vissentijdperk


Het Vissentijdperk is als laatste tijdperk van de dierenriem (door de ‘omgekeerde’ volgorde, die de zon beloopt) een belangrijke afsluiting. Dit tijdperk heeft ons veel gebracht en was een noodzakelijke stap in onze ontwikkeling. Er is veel welvaart gekomen en het ingezette proces van de individualisering is essentieel geweest. We zijn echter te ver doorgeschoten, waardoor de planeet Aarde bijna is opgebruikt. Maar gelukkig komt de energie van Waterman – al een tijdje bezig – net op tijd om de redding in te zetten.

Het begon allemaal zo anders, schrijft Creme over het begin, 2000 jaar geleden: ‘Het was een donkere tijd. Er was geen onderwijs, de mensen waren onwetend. Er waren slechts een paar mensen (priesters) die konden lezen en waarschijnlijk schrijven. Zij waren de leraren die de anderen onder de duim hielden. Je kunt dat beeld uitbreiden over de hele wereld. De meesten waren boeren, schaapherders, vissers, handwerkers, etc. zonder enige scholing. Zij deden eenvoudig wat hun werd opgedragen. Deze verhouding bestond al vanaf de vroegste tijden.’

We kunnen dus gerust stellen dat er sindsdien heel veel is gebeurd. De ‘aftrap’ was met de komst van Jezus. Er lag een enorme last op Zijn schouders om dit tijdperk goed in te leiden.

Boeddha

De komst en boodschap van Jezus werd niet alleen door de profeten aan het begin van de vorige tijdperken voorbereid (zie evt vorig artikel ). In het Ramtijdperk, rond 400 v. Chr, kwam de Boeddha met zijn boodschap. Een belangrijke missie, want de Boeddha bereidde de wereld voor op de boodschap en missie van Jezus. Alice Bailey zegt hierover, ‘van Boeddha kan de mens leren dat de weg tot bevrijding wordt gevonden in ongehechtheid, bezadigdheid en onderscheidingsvermogen. Deze zijn de eerste stappen naar de Christus.’ De mensheid werd eerst duidelijk gemaakt hoe belangrijk het is ‘de lagere aard’ te kunnen beheersen alvorens men tot de hogere gebieden kan komen. Boeddha belichaamde daarmee het omzetten van intelligentie tot wijsheid, terwijl Christus het tot Zijn werk maakte om emotie om te zetten in liefde.

Beiden hebben hun stempel op de halfronden gedrukt, Boeddha als leraar voor het Oosten en Christus als de Verlosser voor het Westen. Jezus leerde dat de enkeling van waarde is, terwijl tot dan toe, vooral in het Oosten, de neiging was de individu te ontkennen. Daarnaast had Jezus de boodschap om ‘onze naasten lief te hebben gelijk onszelf’, een baanbrekende boodschap voor die tijd.

Zijn leven

Maar misschien nog wel het meest vernieuwende was het leven van Jezus zélf. Hiermee liet hij zien waar het leven uit bestaat en wat dat betekent voor het geestelijk pad dat we als mens bewandelen. Zijn leven laat de grote inwijdingen zien die ons ten deel vallen als we Zijn (en dus ons) pad bewandelen. In het levensverhaal van Jezus zijn deze inwijdingen: de geboorte in Bethlehem (eerste), de doop in de Jordaan (tweede), de verheerlijking op de berg (derde), de kruisiging (vierde) en de opstanding (vijfde).

Jezus liet dit zien in één leven: Hij heeft in één leven een karma-traject doorlopen en afgewerkt, waar wij honderden zo niet duizenden levens over mogen doen. Maar allemaal zullen we uiteindelijk ‘langs’ deze inwijdingen komen. Jezus liet zien dat het mensenras de gelegenheid wordt geboden een enorme stap vooruit te nemen, een nieuwe geboorte te ondergaan ofwel: een eerste inwijding te nemen. Een inwijding is een verruiming van bewustzijn, die je ondergaat op het moment dat je er klaar voor bent. De meeste mensen in de wereld staan voor de eerste inwijding.

Boodschap

Volgens Bailey kan de boodschap van Jezus daarom worden samengevat in drie termen: individualiteit, inwijding en identificatie, in woorden gevat door Zijn uitspraak: ‘Ik en Mijn Vader zijn één’. Het bestaan van een ‘ik’ (individualiteit), het één zijn (identificatie met de ander), het zijn van een goddelijk wezen (identificatie met de Vader) en de mogelijkheid tot bewustzijngroei (inwijding).

Het is ondertussen bekend: in de eeuwen erna heeft de kerk een andere nadruk gelegd. Onder invloed van het machtsdenken had de kerk de indruk gewekt dat het contact met het goddelijke alleen via haar eigen instituut mogelijk was. De indrukwekkende materiële rijkdom en uitstraling van de kerk kwam hiervoor mooi van pas. Verder kwam de nadruk vooral te liggen op Christus als historische en onbereikbare figuur, op zijn kruisiging en het lijden. In het Watermantijdperk zullen al deze onderwerpen een andere lading krijgen. Zo zal de nadruk op de opstanding vanzelfsprekend het feit benadrukken dat de dood niet bestaat.

Symbool Vissen

Vissensymbool 2‘Het symbool van Pisces is de twee vissen tezamen gehouden door een band. De ene vis stelt de ziel voor en de andere de persoonlijkheid, of de vorm-aard, en tussen hen bevindt zich de ‘draad van soetratma’, het zilveren koord dat hen aan elkaar gebonden houdt gedurende de gehele cyclus van het geopenbaard leven (Bailey)’. Het Vissen-teken is dus tweevoudig en betreft de samensmelting van de ziel en de persoonlijkheid. Een samensmelting, waarin Jezus het schoolvoorbeeld was, de volmaakt geworden individuele ziel.

Ondanks dat de ziel steeds meer ‘naar voren’ is gekomen, was de afgelopen 2000 jaar de ziel de gevangene van de persoonlijkheid. Met daardoor onze aard van afgescheidenheid als gevolg. De beperkte en egoïstische visie van de persoonlijkheid heerste over de ruime en altruïstische visie van de ziel. Niet voor niets noemen verschillende geestelijke zienswijzen, waaronder die van de Maya’s, deze eeuwen de ‘Dark Ages’. Het was (is) ‘vechten tegen de duisternis’.

Persoonlijkheid

Want voor de persoonlijkheid tellen alleen de tastbare dingen, zoals geld en materie. Het heeft de mensheid veel welvaart gebracht. Het is een fysieke manier van kijken en een beperkte manier van denken die ons ego, onze persoonlijkheid zo kenmerkt. Die denkt in eigen belang, vindt status belangrijk, vindt geld belangrijk en heeft nooit genoeg, het is niet te bevredigen. Het kan ook niet tegen zijn verlies en is tot alles in staat uit lijfsbehoud.

En bovenal: het denkt in afgescheidenheid: ik en de ander. De persoonlijkheid kent wedijver en jaloezie, en heeft daarmee een zeer vijandige wereld geschapen. Precies wat we allemaal om ons heen zien. Wedijver, afgescheidenheid en commercialisering, dát is het grote vergif in de wereld en heeft de wereld ontzield en aan de rand van de afgrond gebracht.

Geheimen

De Vis staat ook als oud symbool bekend voor occulte wijsheid of de geheimen der inwijding. Getuige de vele geheime genootschappen die door de eeuwen heen hebben bestaan. Aan de ene kant was de esoterische kennis nog niet geschikt voor ‘de toen gemiddelde mens’, maar aan de andere kant was de geest van afgescheidenheid nog zo sterk dat men deze informatie graag voor zichzelf hield. Binnen het Vissentijdperk voelde men zich snel superieur boven de ander.

Door die Vissen-energie heeft de scheiding tussen de elite en het volk lang stand gehouden. De elite voelde zich superieur, het volk is dom en hoeft niet veel te weten. Tot op de dag vandaag waart deze geest – weliswaar sterk afgezwakt – nog over de wereld. Getuige de schandalen in de politiek, bedrijfsleven, religie, medische wereld, etc. De illusie in stand houden was een geliefde bezigheid: de werkelijkheid anders laten voordoen dan die is. Overigens, niet alleen kwaadaardig, vaak ook onbedoeld door een sterke geloof in ‘de goede zaak’.

Idealisme

Want tijdens het Vissentijdperk was er een andere wind gaan waaien: de zesde (kosmische) straal van idealisme was in de wereld gekomen. Die heeft ervoor gezorgd dat mensen idealen kregen en dat ideologieën zich konden ontwikkelen. Voor het eerst in zijn geschiedenis was de mens bereid te sterven voor een ideaal. Op allerlei gebieden ontstonden ideologieën, in de politiek, economie, sociaal, filosofie, etc. Het heeft de mensheid een enorme vooruitgang gegeven. Maar met het fanatisme van een ideologie kwamen ook de tegenstellingen naar boven. Nu aan het einde van het Vissentijdperk – en dus met het terugtrekken van de zesde straal – zullen de ideologieën uitsterven.

Dichtbij het gebied van de idealen van het sterrenbeeld Vis ligt natuurlijk de wereld van de dromen, van de fantasie, van de spelen. Soms ook als vlucht uit de werkelijkheid, net als de drugs. Allemaal sterk opgekomen in de laatste eeuwen van deze periode.

Oorlog

Ideologieën, wedijver en afgescheidenheid hebben mensen over hun grenzen laten gaan – letterlijk en figuurlijk. De mensheid heeft altijd oorlogen gevoerd, in alle tijdperken, maar de climax is te vinden aan het einde van het Vissentijdperk: de grote wereldoorlog aan het einde van deze 2000 jaar. Wereldoorlog I (1914-1918) en Wereldoorlog II (1940-1945) wordt esoterisch als één oorlog gezien, want de oorzaak voor beide was dezelfde en na WO I nog niet opgelost. Deze grote strijd was een clash tussen het Goede en het Kwade. Een oude erfenis uit de tijd van Atlantis. De toen ingezette strijd tussen Goed en Kwaad was op een dramatische manier losgebarsten. Na het ineenstorten van Atlantis kreeg deze strijd een pauze, maar moest nog wel tot een afronding komen: met de grote wereldoorlogen in de 20-ste eeuw als gevolg (met 60 miljoen doden!).

Hiërarchische structuur

De energie van Vissen heeft een piramidale hiërarchische structuur van organisatie in de wereld gebracht, die door de Romeinen is groot gemaakt. Deze manier van organiseren is vervolmaakt in de 20-ste eeuw, vooral bekend geworden door onze grote multinationals, organisaties en overheidsapparaten. Want de mens was van oudsher gewend om zich te organiseren vanuit een kuddegeest. ‘Vissen’ staat dan ook voor ‘collectief’, het volgen van de grote massa van een enkele leider. Met als resultaat dat de mensen ónder de leider, dus lager in rang, al snel als ‘slaaf’ gebruikt konden worden. Door de groei van de individualiteit wordt nu pijnlijk duidelijk dat die piramidale structuur niet meer werkt bij de moderne mens. De ontwikkeling van de individualiteit is van groot belang voor de mensheid: van een kuddegeest naar een groepsbewustzijn van sterke individuen.

Collectiviteit

Het Vissentijdperk is natuurlijk ook het symbool van collectiviteit geweest met betrekking tot de groei van de wereldbevolking. Aan het begin van het tijdperk – jaar nul – waren er nog maar 300 miljoen mensen op de Aarde. In 1804 was het 1 miljard en in 1927 al 2 miljard. Ten tijde van president John Kennedy (1960) was de wereldbevolking 3 miljard mensen. Nu in 2013 is de wereldbevolking al de 7 miljard gepasseerd. Alles is op een andere schaal gekomen. Door deze massaliteit merken we nu wel dat alles met alles te maken heeft. Een inzicht dat we in het Watermantijdperk vooral geestelijk zullen gaan ervaren.

Zoals eerder vermeld: de redding is nabij. We staan écht aan de vooravond van de werkelijke doorbraak van het Watermantijdperk. Er is geen houden meer aan. De Vissen zullen worden weggespoeld door het water uit de kruik van Waterman.

Deze geestelijke tsunami gaan we meemaken … heel spoedig.