Artikelen

Begin van afscheid van beperkte denken

Geschreven door Ronald Jan

De mensheid staat steeds meer open voor verandering. Welke invloed komt met oplossingen?

Het jaar 2012 belooft een bijzonder jaar te worden. Worden hier de eerste zaden gelegd voor een nieuw tijdperk? Vanaf de crisis in 2008 is de wereld met verschillende crises geconfronteerd, die de mensheid aan het denken heeft gezet. Dingen die eerst voor onmogelijk werden gehouden, zijn ondertussen gebeurd en zaken die tot nu toe onbespreekbaar leken, zijn opeens onderwerp van gesprek. Taboes bestaan niet meer. Die luxe wordt nu weggespoeld tijdens het proces van het neerstorten van de oude machtsbolwerken. Het lijkt erop dat alles bespreekbaar is.

Maar dat brengt ons nog steeds niet bij de oplossing. Het zorgt natuurlijk wél voor een goede uitgangspositie. Men staat nu opener en is kwetsbaarder. Hierdoor is men meer ontvankelijk. Dus dat is mooi. Maar ontvankelijk voor wat? Welke nieuwe invloeden gaan nu de ruimte krijgen, wat wordt de nieuwe inhoud? Wat wordt de richting?

Uiteindelijk zullen dat de invloeden van een ruimere werkelijkheid worden. Dat kan niet anders, omdat we ‘deep down’ heel goed weten, dat alles met alles te maken heeft en dat we een deel alleen nog maar kunnen benaderen vanuit het belang van het geheel. Anders wordt een deel (bijv. economie) een zodanig snel groeiend kankergezwel dat het gehele lichaam het niet overleeft.

Tot zover duidelijk, maar in de praktijk is het voor velen toch moeilijk om de ruimere manier van denken toe te passen. Voor de milieu eisen is het goed te volgen, omdat het nog steeds – als het ware – een fysieke manier van denken behelst. Iedereen begrijpt nu dat de lucht vervuilt en dat ook de regenwouden worden bedreigd. Zo ook met ernstige sociale problemen als honger en armoede. We kunnen het niet langer aanzien dat mensen onnodig lijden. Als dus iemand zegt daar iets aan te willen doen, dan kan iedereen dat goed begrijpen.

Maar komen ook de handen op elkaar als we – voor een betere samenleving –  milder gaan straffen, of wellicht nog iets anders? Waarschijnlijk niet, want ‘strenger straffen’ klinkt zoveel logischer. Wat blijkt echter? Het tegendeel is waar! Eigenlijk logisch, want ‘strenger straffen’ komt voort uit een fysieke manier van denken: zodra men iets niet wil, wil men het er als een chirurg uitsnijden. Dus, hup naar de gevangenis en we hebben er geen last meer van. Niet beseffende dat de oorzaak dan nog steeds bestaat en slechts het symptoom (tijdelijk) is verwijderd. Het getuigt helaas van een beperkt mens- en maatschappijbeeld. Vele onderzoeken hebben ondertussen allang aangetoond, dat ‘strenger straffen’ niet werkt en als het wél werkt, is het meestal averechts. En daarnaast … is het ‘eens een dief, altijd een dief’? Of toch niet?

Het antwoord zit in een ruimere manier van denken, waar o.a. ‘vergeving’ een onderdeel van vormt. Vergeving, waardoor bijvoorbeeld die dief een tweede kans krijgt. En waardoor (internationale) patstellingen doorbroken kunnen worden, waardoor echte vrede binnen bereik kan komen. Vergeving is ook meteen een mooi voorbeeld, omdat binnen het fysieke denken dit namelijk niet mogelijk is. De meest sterke vorm hiervan is ‘oog om oog, tand om tand’.

Een mildere vorm hoeft niet met dezelfde munt terug te betalen, maar wil wel degelijk dat er geboet wordt. Er is pas sprake van gerechtigheid bij bijvoorbeeld een gevangenisstraf en soms zelfs doodstraf. Want er moet sprake zijn van vereffening, van genoegdoening. Eigenlijk is dit de basis van het strafrecht.

Dus ook het juridische systeem zal in het nieuwe tijdperk veranderen. Niet alleen de economie. Eigenlijk zal elk gebied in de maatschappij vanuit een ruimere manier van denken anders worden. Want zoals al eerder besproken, is het het denken van het ego dat ons in de problemen heeft gebracht: alleen de tastbare dingen tellen, zoals geld en materie. Ons ego denkt in materie en vooral in afgescheidenheid: ik versus de ander. Het ego kent daardoor wedijver en jaloezie, en heeft daarmee een zeer vijandige en wantrouwige wereld geschapen. Dit ego-denken kan niet tegen z’n verlies en kan daardoor onmogelijk vergeven.

Een ruimere manier van denken ziet het anders en heeft vergeving als logische consequentie. Het is inclusief, als het ware. Dat heeft te maken met een andere mens- en levensvisie. Het voert nu te ver om daarop in te gaan (graag in een ander artikel). Hopelijk is hiermee de interesse gewekt voor een wereld die het ego overstijgt en een veel ruimere werkelijkheid vertegenwoordigt. En daardoor juist niet zweverig is. Integendeel, het laat op een onthutsende manier zien, hoe zweverig, hoe beperkt en hoe weinig realistisch ons huidige denken is.

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

2 reacties

  • 99,99 procent van de inwoners van de westerse wereld hebben totaal geen belang in veranderingen.
    Zolang er maar genoeg geld is voor hun luxs leven.
    Dat daarvoor in de 3e wereld veel mensen van honger omkomen, interesseert ze niet. Ze geven toch 10 euro aan ????
    Er wordt teveel geschreven en gepraat en te weinig gedaan.

  • “..Mooi hoe bepaalde thema’s die gespeeld hebben nu een belangrijke inspiratiebron zijn voor de processen die nu gaande zijn, alles valt op zijn plaats..”

    Dit is een geweldige tijd, steeds meer mensen zie ik, (net als ik) afstand nemen van dit denken en de materiële werkelijkheid. Innerlijk geluk heeft een intensiteit, een duurzaamheid en een unieke gouden kleur die met geen munt te evenaren is. Innerlijk geluk is liefde, gelijkheid respect, delen en zijn wie je werkelijk bent, zeer de moeite waard. Dankbaar ben ik, voor ieder die ‘ja’ zegt en gewoon doet, ieder de moed heeft zélf die stappen te maken, ongeachte hoe groot of klein, wat anderen daar van vinden en of dit wel gezien wordt. Het gaat erom dat wij dit zelf doen en zelf zien en zoveel mensen, ongeachte afkomst of status, zijn hier daadwerkelijk mee bezig naar beste kunnen. Dit warme gouden licht van de enige juiste intentie bereikt uiteindelijk altijd haar doel. Het infecteert alles wat zij tegenkomt direct en indirect.

Reageren