Artikelen

De weg van het hart

Geschreven door Ronald Jan

Het denken vanuit het hoofd heeft ons veel gebracht, maar helaas geen moraal en empathie. Ruim baan voor de weg van het hart.

Het is werkelijk een bijzondere tijd. Nog maar een paar weken te gaan en dan loopt het jaar 2012 af. Zo ook de Maya-kalender en vele andere kalenders en cycli. De belangrijkste cyclus die de mensheid en haar planeet beïnvloedt is die van het Vissendtijdperk, die nu ook eindigt. Tegelijk verwelkomen we het Watermantijdperk.

In de nieuwsbrief van ‘Goede Wil’ werd de komst van het nieuwe tijdperk als volgt verwoord: ‘Water ben ik, uitgeschonken voor dorstige mensen. De taak bestaat in het tegemoet komen aan de noden van de mensen op alle gebieden en om juiste menselijke verhoudingen tot stand te brengen zodat het licht en de liefde en het Plan kan circuleren door alle mensen van de wereld.’

Anders gezegd; we zullen eindelijk de weg van het hart gaan bewandelen. Het denken vanuit het hoofd heeft ons veel gebracht, maar helaas geen moraal en empathie. Met het hoofd is dat ook niet te beredeneren. Want je kunt zowel een betoog vóór als tegen iets houden, je komt er nooit uit. Alleen de weg van het hart weet het antwoord. Of zoals Omraam Mikhaël Aïvanhov dat zo mooi zegt: ‘Het verstand heeft uit zichzelf geen enkele morele bekommernis: het zoekt, ontdekt, vindt uit, ontwerpt, combineert, zonder zich erom te bekommeren hoe zijn uitvindingen zullen worden gebruikt.’

De weg van het hart heeft echter niet te maken met de emotionele en sentimentele bewustzijnslaag, die aan het lichamelijke vast zit. Het betreft de subtiele en gevoelsmatige intuïtie vanuit het hart, die buiten het lichaam plaatsvindt. Maar wel de verbinding heeft – via een energetisch koord – met het (fysieke) hart.

De mensheid wordt steeds gevoeliger en wordt daardoor steeds subtieler in het aanvoelen of iets wel of niet klopt. Uiteindelijk is geen enkel geheim, geen enkele dubbele agenda hier tegen bestand. De verkeerde intenties komen in deze tijd toch wel bovendrijven. We zijn steeds minder onder de indruk van de argumentatie van ‘de weg van het hoofd’. Vooral als deze argumentatie niet zijn oorsprong heeft in het hart.

Kijk naar het zogenaamde ‘samen optrekken’ van de Europese regeringsleiders. Men probeert uit de crisis te komen, maar raakt er steeds verder in verstrikt. Eigen belang, afgescheidenheid en het niet hebben van een gemeenschappelijke visie over Europa breekt hen op. Eigen belang is (onder andere) een gebrek aan empathie. Want als je werkelijk (de noden van) de ander aanvoelt, dan ga je er iets aan doen.

En wat te denken van de Hamas en Israël. Op de ‘fundamentalisten’ uit beide kampen na, vindt niemand in de rest van de wereld deze strijd nog nuttig of rechtvaardig. Men begint steeds meer in te zien dat het een kinderachtige en kortzichtige strijd is geworden met alleen maar verliezers. De (vroegere) emotionele en sentimentele verontwaardiging wordt geleidelijk aan vervangen door de veel subtielere verontwaardiging van het hart, die aanvoelt dat – ondanks de mooie woorden – er niets meer van klopt.

In de geschiedenisboeken van onze kleinkinderen zullen vele huidige wereldleiders worden afgeschilderd als een karikatuur van het Vissentijdperk. Als een destijds uitstervend ras dat bleef volharden in nationalistische, hebzuchtige en financiële belangen. Terwijl het grootste deel van de bevolking allang klaar was voor de nieuwe energie.

Aïvanhov haalt ook andere tijdperken van de mensheid aan: ‘Alleen het hart kan de kwalijke gevolgen van het verstand overwinnen. Indien het hart ten opzichte van het verstand zijn plaats niet opeist, zal dat de ondergang van de mensheid betekenen. Er zijn in het verleden culturen, beschavingen geweest die de onze overtroffen, en ze zijn verdwenen als gevolg van het overwicht dat aan het verstand werd toegekend ten nadele van het hart, want het verstand duwt de mens altijd op het pad van het egoïsme, de overheersing, de onrechtvaardigheid, de onderwerping van mens en natuur’.

Dit verschil tussen hoofd en hart – in de maatschappij en in mensen zelf – zorgt voor spanningen. Dat is logisch. Sommigen denken echter, omdat men spanning voelt, dat de oorzaak angst is en daarom is men angstig. Terwijl het dus andersom is. Er is spanning. Punt. Verder niets. Hoe deze spanning niét om te zetten in angst, las ik deze week bij Benjamin Creme: ‘Voor angst is geen plaats in het hart dat wordt aangevuurd door dienstbaarheid en liefde. Wapen je daarom met dienstbaarheid en zie de toekomst met vreugde tegemoet. Verwelkom met een blij hart de veranderingen die moeten plaatsvinden.’

Laten we dus vertrouwen hebben. ‘Water ben ik, uitgeschonken voor dorstige mensen’. Een waarlijk prachtige en liefdevolle tijd zal aanbreken, waarin de kosmische mens zal opstaan en zal gaan leven naar zijn afkomst en evolutionaire doel.

Ronald Jan Heijn

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

3 reacties

  • Dankjewel Ronald Jan,

    Ik voel zowel innerlijke Vrede, alsook de spanning die deze tijd bij me op roept, maar het vertrouwen en de overgave zijn het sterkst, zelf vind ik het een schitterende tijd er worden mij zoveel mooie dingen verteld, bij ondervinding weet ik zeker: meer mensen geven voorrang aan hun spiritualiteit. Ronald Jan de sluiers worden snel dunner, Liefs Aly

  • Het hart van een dwaas zit aan de linkerkant, dat van de wijze zit aan de rechterkant, staat in de Bijbel.
    Het verschil respectievelijk tussen het fysieke en het spirituele hart.

  • DK heeft gezegd dat er een tijd was in de middeleeuwen waar alles om ‘het hart’ draaide; het gaat om de balans.

Reageren