Artikelen

De weg van het hoofd naar het hart

Geschreven door Ronald Jan

Aanranding en belastingontwijking komt voort uit dezelfde manier van denken

Zowel aanranding als belastingontwijking ontstaat door het denken in afgescheidenheid. Dit is het denken van onze persoonlijkheid, ons ego. Het denken in ‘ik en de ander’. Daarmee kan de mogelijkheid ontstaan dat je over de ander op een ongevoelige manier macht wil uitoefenen (aanranding). Of dat je denkt recht te hebben op een speciale financiële behandeling ten nadele van de samenleving (belastingontwijking).

Hoofd – hart – persoonlijkheid – ziel

Daarom wordt het steeds nijpender en urgenter om alles vanuit een ruimere manier van denken te bekijken. De weg van het hoofd naar het hart. Het levenspad van persoonlijkheid naar ziel. Het is de persoonlijkheid die uitgaat van afgescheidenheid. Maar het is de ziel (hart) die weet dat we allen één zijn, broeders en zusters van elkaar. Die weet dat als ik van jou iets steel, iets van mezelf steel. Als ik jou pijn doe, dan doe ik het bij mezelf. We komen uit dezelfde bron, we zitten in dezelfde ontwikkeling en zijn met hetzelfde bezig. De Maya-begroeting ´In lak’ech´ zegt het heel mooi en betekent, ‘ik ben een andere jij en jij bent een andere ik’.

We zijn één

Als we werkelijk beseffen dat we allen één zijn, gaan we bijvoorbeeld alles eerlijk verdelen in de wereld. En beseffen dat het betalen van belasting essentieel is om de wereld te laten draaien. Belasting gaat om solidariteit, om gemeenschapszin; we zijn solidair en ondersteunen elkaar. Het leidende thema in het nieuwe Watermantijdperk draait ook om groepsbewustzijn. Eenheid door verscheidenheid.

In het ruimere denken krijgt de ethiek en het voelen vanuit het hart daarom ook een centrale plaats. Dit intuïtieve en liefdevolle denken begint bij het besef dat de dood niet bestaat. Er is alleen maar leven. Het besef van het bestaan van bewustzijn en een eeuwig levende ziel die iedere keer een nieuwe persoonlijkheid neerzet. Zo hebben we al tienduizenden levens geleefd. Dat brengt ons bij het besef dat we als mensheid blijkbaar in een geestelijke evolutie zitten; elk leven hopen we weer wat meer (geestelijk) te leren. De zin van het leven is dus steeds bewuster worden, het leren van spirituele lessen oftewel, onwetendheid omzetten in inzicht. Elk leven weer.

Wat we zaaien, zullen we oogsten

Belangrijk ‘detail’ voor de metoo#s-beweging: iedereen is afwisselend (duizenden keren) man en vrouw geweest. En dus ook … duizenden keren slachtoffer en dader! Naast deze essentiële levenswet van reïncarnatie brengt ons dat bij die andere essentiële pijler van ons leven: de wet van karma. Wat we zaaien, zullen we oogsten. Dit is misschien wel de belangrijkste wet die ervoor zorgt dat we leren en iedere keer ‘er weer voor gaan’.

Toeval bestaat niet

Aan deze wet van karma (wet van oorzaak en gevolg) zit een ander essentieel inzicht: toeval bestaat niet. Alles wat je overkomt, heeft een oorzaak en een betekenis. Zeker iets heftigs als een aanranding, of erger. Sommige mensen kun je niet kwader maken door te zeggen dat toeval niet bestaat. Dat is begrijpelijk want het maakt je namelijk op een bepaalde manier verantwoordelijk. Maar niet op een manier zoals deze criticasters dat bedoelen, want die simplificeren dat vaak door te stellen, ‘oh, dus ik ben schuldig aan mijn ziekte of aan het feit dat ik aangerand ben’? Nogmaals: begrijpelijk, want het komt beter uit om een virus of een verkrachter de schuld van alles te geven. En die zijn ook schuldig! Maar veel interessanter is de vraag die daaraan vooraf gaat: waarom jij?

Karma is een neutrale wet

Heeft jouw aanranding misschien te maken met een daderschap in een ander leven(s)? Karma is overigens geen ‘straf’ die je moet uitzitten, je hoeft er geen ‘boetedoening’ voor te ondergaan. Het is een neutrale wet, net als de zwaartekracht, die maakt ook geen onderscheid, het is zonder oordeel.

Harry Beckers hierover: “Actie en reactie, oorzaak en gevolg, ofwel de wet van Karma, is een ingenieus proces waarvan de oorsprong ligt in het denken. Dit proces ligt ten grondslag aan onze evolutie. Iedere gedachte die opkomt, is energie van een bepaalde trilling, klank en kleur. Elke gedachte is een manifestatie binnen ons bewustzijn. Door de werking van magnetisme ontstaat er afstemming op gelijkwaardige energie. Hierdoor zullen we altijd weer ontmoeten wat we zelf ooit in werking hebben gezet. Dit proces herhaalt zich net zolang totdat we de omstandigheid begrijpen en beheersen. Pas dan is er een gedachte van harmonieuze energie en ontstaat er balans en ruimte voor groei in het bewustzijn. Karma is in feite niets anders dan een instrument om de geheimen van het leven te leren kennen waardoor we één kunnen worden met het universum. De doelstelling van karma is eigenlijk: voelen, weten, (in)zien en toepassen zonder dat het schade brengt.”

Voorbeeld

Dus waarom jij? Jouw opgebouwde en nog niet uitgewerkte energie-uitstraling gaat een fusie aan met de buitenwereld. Voorbeeld, een vriendin gaat met vier andere vriendinnen het nachtleven in, en alleen zij wordt in het café aangerand. Waarom zij en (één van) die andere vier niet? Is het toeval (pech) of is het iets karmisch? Ander voorbeeld, mijn vader was een zeer vredelievende, introverte en lieve man, toch is hij in dit leven ontvoerd en vermoord. Uit dit leven is deze situatie niet logisch en verklaarbaar; uit een daderschap in andere levens (die we allemaal hebben) misschien wel. Of zijn ziel heeft besloten zich hiervoor op te offeren, omdat het belangrijk was voor de omstanders om dit mee te maken. Maar ook in dit laatste geval heeft het gebeuren een betekenis.

Verantwoordelijkheid nemen

Dus als men denkt in pech en afgescheidenheid, dan kom je in een spiraal van boosheid, wraak, genoegdoening en noem maar op. Het enige dat deze situatie kan doorbreken is een verruiming van het denken. Dan kom je dus uit bij de wet van karma en reïncarnatie en kom je tot de conclusie – hoe vervelend dat ook kan zijn – ‘dat je er iets mee moet’. Dus in die zin ben je verantwoordelijk. Niet omdat je er schuld aan hebt, maar doordat er iets uitgewerkt moet worden. Op die manier kun je ook de verantwoordelijkheid voelen om te vergeven. Vooral de vergeving naar jezelf. En daarmee automatisch ook naar de dader. De dader is natuurlijk wel verantwoordelijk voor zijn daad, maar hij is veel meer dan die daad zelf. Hij of zij is een compleet mens, die – als bij iedereen – een donkere kant heeft die nog beheerst moet worden.

Dus als het leven het leren van lessen is, dan zou je kunnen zeggen: er wordt een jongen aangerand en het leven stelt hem hiermee de vraag: hoe ga jij daar nu mee om? De een blijft zijn hele leven kwaad, de ander doet er iets mee, hoe zwaar het ook kan zijn. (Ten overvloede: een aanranding/verkrachting is natuurlijk heel naar om mee te maken. Alle respect voor de vrouwen en mannen die deze situatie moeten verwerken!)

De weg naar binnen

Eén ding is zeker: het denken in afgescheidenheid is NIET de oplossing. Voorlopig is dit vooral de denkwijze die de media toepassen door hun volle licht te laten schijnen op de slechte mensen, blaming and shaming. Wij zijn goed en zij zijn slecht. Op zich begrijpelijk omdat het ons altijd zo geleerd is, het is lekker duidelijk en het is ego-strelend: wij zijn gelukkig de goede.

Maar als we doordenken en beseffen dat het donker in ons allemaal zit, komt langzaam ook het besef naar voren dat er eigenlijk maar één weg is en dat is de weg naar binnen; de weg van persoonlijkheid naar ziel. Het leren van lessen is dus een kwestie van de persoonlijkheid die – met de hulp van de ziel op de achtergrond – steeds meer omstandigheden begrijpt en beheerst via het principe voelen, weten, (in)zien en toepassen. Hoe beter de persoonlijkheid dit doet, des te minder obstakels/trauma’s het creëert, waardoor het steeds transparanter wordt.

Anders gezegd, ‘de weg naar binnen’ staat dus voor: het transparant maken van de persoonlijkheid, zodat het licht van de ziel er doorheen kan schijnen. Het is alleen DIT licht – het licht van onze ziel – dat het donker kan laten ‘verdwijnen’ door het te beheersen. DAT is dan ook de reden dat de weg naar binnen zo essentieel is voor ons als individu, en dus ook als samenleving.

Goed nieuws

Laten we eindigen met goed nieuws: als we eeuwen terugkijken, kunnen we stellen dat we geestelijk enorm gegroeid zijn en als mensheid de goede kant op gaan. En we zullen nog verder gaan! We zullen ons bewustzijn en onze ziel ontdekken en deze enorme geestelijke versnelling zal ervoor zorgen dat in het Watermantijdperk de ongelijkheid tussen man en vrouw wordt gelijk getrokken. Uit ‘HB, een nieuwe tijd breekt aan’, pag. 219:

“In het nieuwe tijdperk zullen vrouwen hun volwaardige positie innemen, geheel gelijkwaardig aan de man. Vandaar dat HB – anders (bekend) dan zijn voorgangers – Hilda naast zich heeft. Het nieuwe tijdperk zal onder andere bekend worden als het tijdperk van de Tara, de Moeder. Tegelijkertijd zal het besef komen dat elk mens vrouwelijke en mannelijke energie heeft. Het gaat uiteindelijk om mensen, niet zozeer om mannen of vrouwen. Het nieuwe tijdperk is het tijdperk waarin het moederaspect zich openbaart. Het vrouwelijke is het moederlijke, het voedende aspect: het voeden van het kind, het gezin, de beschaving. Landen zijn ook mannelijk of vrouwelijk. Landen die vrouwelijk zijn, kunnen de wieg van een beschaving worden.”

De huidige overgangsfase is heftig, maar gelukkig gaan we een tijd tegemoet waar man en vrouw zij aan zij zullen staan, even mooi, even belangrijk, even krachtig en volledig bewust van de eenheid van alles. We gaan er getuige van zijn …. de geboorte van de kosmische mens!

Ronald Jan Heijn

 

 

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

10 reacties

  • Als we het hebben over aanranding mogen er best wel wat andere zaken bij vermeld worden, bijvoorbeeld wat er op astraal vlak gebeurt. Wat karma betreft, soms begint het ergens. Zomaar. Ook is het zo dat goed en kwaad, ik geloof er wel in, van tijd tot tijd en tijdperk tot tijdperk omgedraaid kunnen worden naar de veranderde omstandigheden. Mensen bestrijden echter vaak het onrecht van duizend jaar terug en meten zich hierin zelfs een zeker heldendom aan. Karma is een nevenfunctie van reïncarnatie en van evolutie. De tragiek ligt vooral in de traagheid. Die wordt niet gecompenseerd door een straaljager naar Afghanistan. Oorzaak en gevolg liggen niet simpel. Wat nu als aanranding wordt gezien was de gebruikelijke vorm van fysieke liefde in tijden toen er niet het overdreven gevoel van luxe bestond hiermee nu geassocieerd. Het staat direct in verband met het overdreven geslijm dat in groepsverband een manier van communiceren is geworden. Het is een ethiek geworden en ligt op hetzelfde vlak als de buren zelfgenoegzaam beschuldigen van de gigantische milieuvervuiling op wereldschaal als ze even wat oud vuil laten staan in de tuin. Ik zag dat er voor dit soort zaken op internet door de establishment tot harde straffen opgeroepen werd. Ook dat was eigenliefde. Bijvoorbeeld dat de gemeenschap niet voor de kosten op mag draaien. Dat ze hun vuil door het raam van hun auto naar buiten gooien is een protest. Zo zit ook het goeddoen op dagelijks vlak in elkaar. Het is een kwestie van niveau. Dat hierbij alle stappen tussen de kleinschalige en de mondiale betrokkenheid overgeslagen worden zou grootwaan kunnen zijn. Mensen bezien nu via de mondiale verhoudingen de persoonlijke. Inductie of deductie, wat is wat.

    Ik kende een paar kinderen die het hadden over pedofielen, ze kenden enkel het woord. Het ging over een enkele man die in zijn vrije tijd altijd liep te inspecteren, die bij de plantsoenendienst werkte. Toen ik ergens aan het werk was op een computer was hij bezig een heg weg te halen die een paar centimeter te ver naar buiten stond op openbaar terrein. Toen ik ging kijken stond hij daar met zijn kettingzaak te zwaaien. Maar het woord pedofiel heeft meer impact dan dat omdat mensen niet meer weten hoe ze op een andere manier een gevoel van eigenwaarde moeten uiten. Op geen enkel ander vlak hebben ze een moraal. Daarna toen de astrale angst postgevat had om me heen, want angst is het meest besmettelijke virus, werd ik ermee in verband gebracht en ontstond er een hetze. Dus wat is karma?

    Ik vertelde later iemand van het verhaal van die apen op een eiland. De mensen hadden ze een of andere truc geleerd, waarna op andere eilanden de apen dezelfde truc toepasten. De eilanden lagen te ver uit elkaar veraf voor ieder mogelijk fysiek contact tussen de apen. Het was een idealistisch voorbeeld hoe dieren en dus ook mensen telepathisch zijn. De man gaf als antwoord maar dat is heel gevaarlijk. Dat klopt. Je kunt met iets van belang bij iedereen langsgaan en niemand luistert. Als er een of andere roddel is weet iedereen het morgen, en zo is het mondiaal ook gegaan. Dus wat is karma? Kunt u zich de hypocrisie inbeelden? De bewijzen zijn er.

    Niet iedereen is trouwens noodzakelijk een moordenaar geweest. Dat zou bijna reclame zijn. Ook is het motief bijna allesbepalend. Of je krijgt het principe van schuld dat ieder leven onderdrukt. Maar het zou kunnen. Is dit echter de kern van de zaak? Wel schreef Benjamin Creme in een reactie op de dood van Pim Fortuyn dat iedereen die gedood wordt ooit heeft gedood. Maar hij was geen aanhanger van Fortuyn. En ik neem niet alles automatisch van hem aan. Soms is een te snelle uitleg van karma precies het karma dat zo onredelijk wordt, en dat altijd een zondebok zoekt. Wat er gebeurt is in de oorlogen schijnt trouwens groepskarma te zijn en wordt kennelijk niet per individu verrekend.

    Romantiek, hoeveel romans zijn er niet geschreven, is niet een illusie uit de middeleeuwen maar een manier om de complexiteit aan te tonen van menselijke relaties die buiten het wetboek van strafrecht vallen. Romans werden meestal niet geschreven om de fantasie te bevorderen maar omdat er geen andere manier was om de realiteit aan te tonen. De actuele strafzaken als je niet al te zeer ingesteld bent op je carrière, geven ook al inzicht in de mens. Het was te voorzien dat de wildgroei aan wetten de uitkomst was van diezelfde carrière die evenredig is aan de sterke afname in levenskwaliteit. Hoe? Door toenemende ‘mechanisatie’ krijgen tal van ethische vragen blijkbaar een andere inhoud. De toepassing raakt zoek en zelfs ieder onderscheid. Ook is de misdaad hierdoor nu steeds meer aan de kant van de wet gekomen, het heet corruptie. Wat is het anders?

    Ik denk ook weer aan de Miserabelen van Victor Hugo, met als hoofdrolspeler Jean Valjean de galeiboef, waarin aangepast voor het theater Cosette (de vrouw) de hoofdrol kreeg. Dat werkt beter op de planken, hetzelfde in de wet. Het onderscheid is vervaagd.

    Alleen de meesters als ik dit begrip mag beredeneren, leven misschien meer vanuit zichzelf naar de gemeenschap. Dat zal ze niet in dank afgenomen worden bij de heersende moraal. Het is egocentrisch. Normaal gesproken wordt dit gezien als de bron van alle kwaad.

  • Ik kan me herinneren dat er destijds een stel over de vloer kwam bij vrienden waar ik bezig was op de computer. De visite had een dochter die een deugniet en een voortrekker was op de basisschool. Het kind had een ster geschilderd net toen de ‘ster van Maitreya’ aan de hemel stond. Haar ouders hadden het op een gegeven moment over pedofielen, ik vroeg me af waarom de vrouw zo fanatiek was. Maar ik zei niets. Onlangs hoorde ik in die woorden dat die dochter het deed met ouwe mannen en dat haar ouders gescheiden waren.

    Ze planten misschien ideeën die doorwerken.

    Wat was er het eerst de kip of het ei. Is ‘karma’ niet wat ver gezocht?

    Ik denk hierbij ook aan de ontvoeringen door aliens. Misschien meer een variant van menselijk, al te menselijk.

  • Toeval bestaat niet omdat alles bestaat uit (asociale) controle. En daar ligt ook de aspiratie van mensen.
    Predestinatie heeft twee kanten, je kunt het zien als een setback en als een kans tot verruiming van bewustzijn. Vaak wordt het gezien als setback. Het hangt af van de oriëntatie. Je kunt deel zijn van een sociaal project en door het passieve deelnemerschap heb je daarvan het karma dat beslist niet uit een vorig leven komt; het kan wel bepaalde demonen uit die tijd wakker maken door terug te leven. Alle mogelijkheden van samen delen worden altijd naar omlaag geïnterpreteerd, en omgedraaid; hoog en laag worden hierbij democratisch uitgewist. Hierdoor zien mensen niet waardoor ze karma scheppen; ze kunnen er niets aan doen. En dat mag nog een voordeel heten als je ziet hoe ze anderen helpen zich aan te passen aan hun eigen minne niveau van afgunst dat bij voorbaat als norm wordt genomen.
    Hoe komt dit? Mensen kunnen enkel de gevolgen manipuleren, de oorzaken begrijpen ze niet of die zien ze in dezelfde context van het hier en nu dat ook filosofisch vervormd wordt; daarom is het hier en nu van de boeddhisten zo geliefd. Dezelfde vervalsing, dat is New Age. Begrijpelijk dat die voornamelijk toegepast wordt in samenwerking met psychiatrie.
    Zie ook de lieve christenen met het laagste IQ denkbaar die nog net voor zichzelf kunnen zorgen op dorpsniveau waar hun moraal ligt die in hetzelfde verongelijkte stammen(rassen)instinct leven als die arme bruine kindertjes die ze steeds adopteren in navolging van het mededogen van Jezus en dan heb je de nationale eigenwaarde dat ze niet in hetzelfde tehuis hoeven waar ze hun eigen volk wegstoppen. Dit is het niveau van samen delen.

  • De mentaliteit.

    We maken een ontwikkeling door waar het mentale zich langzaam begint te ontwikkelen naast het emotionele dat zich gedurende miljoenen jaren tot aan hier heeft ontwikkeld. Dat die ontwikkeling er zo ‘harteloos’ uitziet, komt doordat de mens die maar niet ontwikkelt nog steeds geheel in beslag genomen wordt door emotie, gericht op het ik, met een laagje techniek waarin de rationaliteit zich heeft geconcentreerd: dat is de mechanisering. De techniek is hierbij synoniem aan rationaliteit geworden. De emotie valt hierbij in herhaling, dat is het hele ‘karma’ van vorige levens dat steeds opnieuw wordt gereactiveerd en daarmee ook de primitieve levensomstandigheden die voor de meesten bij die tijden hoorden. Zo zoekt de emotie naar steeds grotere sentimenten, sensatie en exclusiviteit om zich te legitimeren, dat is mede waar het verstand zich naast de techniek op heeft geconcentreerd. Het gaat zo ver dat dit relaas als kritiek op de techniek zelf gezien zal worden; de mens ervaart geen onderscheid meer met zichzelf. Het gaat dus om de mechanisering van de mens die zijn organisme in de war stuurde, hij is hierdoor niet meer voor rede vatbaar.

  • Omdat emotie zozeer gelieerd is aan seks, zien we hier bij uitstek de mechanisering die eigen is aan de structuur van (tenminste voorheen) de gelovigen die het organische aspect van sekse plachten te legitimeren met God. Zo werden dood en geboorte als functioneel ervaren. Dat is losgelaten, de graad waarin bepaalt de rampspoed: beide (zowel dood als geboorte) zijn voor niets. Hierin ligt grotendeels het dilemma van de media, sport inbegrepen, dat de massa in eindeloze variaties vasthoudt. Degenen die ontdekken dat ze in een vicieuze cirkel zitten zoeken naar de zin die echter alleen zin heeft als die wordt toegepast.

  • 1. Aanranding en belastingontduiking. Dat betekent waarschijnlijk: Aanranders betalen geen belasting voor de seks als in het huwelijk.
    2. Als je buiten je landsbelang denkt en je bent bij de enige, dan zit je wel met een klein probleem. Net zoiets als het eenzijdig ontwapenen van de grootmachten.
    3. Duidelijk is in ieder geval dat Nederland een vrouwelijk land is.

  • Misschien van belang in dit opzicht. Benjamin Creme had een model van de tetraëder ontwikkeld naar het voorbeeld van Wilhelm Reich die deze gebruikte om mensen te genezen. (In dit verband is dit zeker ook interessant voor Harry Beckers die een praktijk begon gericht op de behandeling van schizofrenie waarmee Reich zo’n succes boekte. Dit hele fenomeen heeft verreikender implicaties.) De tetraëder katalyseert energie van een hoger niveau en dat wordt gebruikt bij (transmissie)meditatie. Reich was een van de grondleggers van de psychologie, die echter de etherische (energetische) lagen van de materie ontdekte en daarvoor in de gevangenis terechtkwam in de VS. Hij schreef boeken over het verband tussen fascisme en de onderdrukking van deze energie die vrij is. Wat betreft romantiek, het is levenskunst om met die energie creatief om te gaan en haar te kunnen respecteren. Dat is ‘vrije seks’. (Alleen misschien niet letterlijk zo dat je met iedereen naar bed gaat, in de zin van promiscuïteit. Ook deze kan leiden tot gehechtheid, verveling en controle = een vorm van hebzucht. Ook de enorme – verveling – neiging tot pesterij en allerlei interferentie en bemoeizucht die niet alleen weer politiek zijn geworden maar een cultuurtrend op een min en persoonlijk vlak zoals wellicht is gebeurd bij Harry Beckers in zijn relatie met zijn vrouw waar – ik citeer – ‘het grotere duister’ zich mee begon te bemoeien. Welnu. De verbanden zijn hier een bewezen feit.) Op dit vlak nu zijn alle problemen ontstaan die de mens bedreigen inclusief kernenergie die de etherische gebieden vervuilt. De opkomst van het fascisme die deze etherische energie onderdrukt en misbruikt voorbij de bouwsteen van de materie ziet er heden ten dage heel anders uit dan algemeen wordt aangenomen, de onwetendheid hierin is de oorzaak van de enorme toename van allerlei psychische en fysieke ziekten. De wetenschap ontkent de ether omdat zij haar niet kan beheersen of manipuleren, want beheersing (controle) is het enige motief van de wetenschap die de mens op dezelfde manier niet bevrijdt maar gevangen houdt; en dat is – vooralsnog – onze redding.

  • Heel leerzaam waar ik van las was het begeleide contact van Ronald Jan met overledenen alsof het bezoekjes waren aan de buren. Dat zijn het ook: meestal zijn de buren al dood voor ze het weten behalve dat ze anderen wel al bewust in dezelfde richting mee manoeuvreren, vaak met groot succes. De fysieke dood is een voortzetting van de sociale controle hun eigen en dat doen ze vanouds om bij God in de gunst te komen, daar komt het uit voort ook bij atheïsten. Het atheïsme kan nauwelijks gezien worden als een keuze. Het is wetenschappelijk bepaald. Overigens las ik dat de meesters geen enkel probleem hebben met atheïsme zoals de leek denkt, behalve dat door het ontkennen van een bestaan na de dood dat bestaan moeilijker wordt als het eraan komt. De ontkenning blijkt dan zelfontkenning. Voor hen die zeggen dat atheïsme niemand schaadt: veel van die mensen die dus onbewust zijn dat ze dood zijn blijven hangen aan de materiële wereld van de ‘levenden’, dat is de kern van materialisme, en hierop is in wezen de sociale controle gebaseerd, dus niet andersom. Die concentreert zich ondertussen vaak op leeftijd en de inherente discriminatie waaraan alle andere vormen van discriminatie verbonden zijn die hen zo bezighoudt. (Inclusief racisme, vaak ook in omgekeerde volgorde dan de gewoonte van de dood – want dat is het – het wil omdat ze zich voorlopig een beetje inhouden. Iets waarachter ze zich verschuilen.)

Laat een reactie achter op John X