Blogs

Een ieder loopt zijn eigen pad

28 mei 2019

Zondag 26 mei jl. heeft de HB-lezing plaatsgevonden. Als inleider heb ik – Ronald Jan – kort uitgelegd dat tijdens de voorbereiding duidelijk werd dat we alles moesten loslaten. We moesten alleen de voorwaarden scheppen, ‘zodat het proces zijn werk kon doen’. Dus niet te veel willen sturen – uiteindelijk ook niet de plaats van bestemming – waardoor we bij toeval in Esbeek uit kwamen.

Opeens waren we in een hele andere wereld van kunst, rust en natuur. Maar niet alleen de omgeving was anders, ook de bijeenkomst verliep verrassend. Aan alle 120 aanwezigen, nogmaals veel dank voor jullie liefdevolle aanwezigheid, verhalen, steun & toewijding!

Verslag HB van bijeenkomst in Esbeek, zondag 26 mei 2019

Eenieder loopt zijn eigen pad

HB: “Het is moeilijk om leeg, open en zonder enige verwachting in het leven te staan. We leven voortdurend in en met verwachtingspatronen. Zo zullen veel aanwezigen ook die zondag op 26 mei naar de bijeenkomst in Esbeek gekomen zijn.

En hoewel ik zelf zoveel mogelijk leeg en zonder enige voorbereiding in deze dag wilde stappen, speelt er toch altijd wel iets van een bepaalde verwachting op de achtergrond mee. Toen ik na het 3e stiltemoment vertelde dat het bij mij was ‘opengegaan’ wist ik pas later dat het een blokkade van de keelchakra betrof die werd doorbroken terwijl, en tijdens, ik die middag voor het publiek stond en sprak. Het was blijkbaar nodig om mijzelf ‘en plein public’, opnieuw te leren uiten na 10 jaar een soort van kluizenaarsbestaan te hebben geleefd.  

Terugkijkend naar de bijeenkomst, had ik het liever anders gezien of gedaan, had ik de focus misschien wat meer kunnen richten op het proces zelf. Maar tegelijkertijd maakt het helemaal niks uit hoe het is gegaan. Het gaat alleen maar om ‘de weg’ en die loopt bijna nooit zoals je dat verwacht of hiervan een planning maakt. Je ziet pas aan het einde hoe het ging, maar het is goed zoals het is. Je leert ervan of niet, en bij een volgende keer doe je het misschien anders omdat je dan de ervaring hebt. Dat is het leven en zo loopt een pad.

Zoals ik tijdens de bijeenkomst al vertelde, kun je in mij het voorbeeld zien van iemand die door het proces van de 5e inwijding gaat. Iemand wiens pad op aarde is voltooid. Dat pad kun je lopen op vele verschillende manieren en het is nooit hetzelfde pad als dat van een ander. Dat van mij is zoals ik het laat zien. Ik heb mij daarvoor helemaal blootgegeven en ook de ervaring en kennis die zich nog gaat openbaren, wil ik delen.

Je kunt het daar mee eens zijn of niet. Dat maakt verder niks uit, daar gaat het ook niet om. Het is ‘de weg van een mens die klaar is op aarde’. Het is mijn geschenk aan de wereld en daar kan iedereen mee doen wat ‘ie wil. Dat is het. Niet meer en ook niet minder!

Guido Jonkers vertelde me tijdens de pauze van de bijeenkomst een anekdote over Winnie de Poeh: 

“Winnie de Poeh ging op zoek naar ‘de weg’. Hij deed een lekker potje honing in zijn knapzak en op de bonnefooi trok hij er op uit. Onderweg vroeg hij aan passanten “Kunt u mij misschien de weg wijzen?” Maar steeds was er niemand die het hem kon vertellen. Na een vermoeiende tocht besloot hij om even onder een verkoelende boom te gaan zitten en draaide zijn potje honing open om zichzelf maar eens te verwennen. Terwijl hij daar zat te genieten, zag hij plotseling ‘de weg’ liggen. Het was het pad dat hij zelf had gelopen…”