Artikelen

Europa, eenheid door verscheidenheid

Geschreven door Ronald Jan

Europa via de euro een eenheid? Het is niet alleen de grondhouding en visie die niet klopt, het is ook de verkeerde volgorde. Of eenheidsworst door de euro?

De berichtgeving over Europa is verwarrend. Europese unie, politieke of monetaire unie? Natuurlijk, iedereen wil rust en vrede en daarom klinkt samenwerking altijd sympathiek en belangrijk. En dat is het ook. Echter, moet dit proces op de manier via een gemeenschappelijke munt?

Het antwoord op deze vraag heeft alles te maken met de levensvisie die je hebt. Als je ‘het fysieke denken’ aanhangt, en dus denkt dat de mens zijn lichaam is, dan vind je dat waarschijnlijk ook van landen. Een land is een optelsom van structuren en afspraken. Dus als landen moeten samenwerken, dan maakt het niet veel uit waarmee je begint, zolang je maar goede afspraken maakt.

Mede door deze zelfde fysieke en materiële kijk op het leven gelden natuurlijk vooral de tastbare dingen, zoals geld en materie. Daarom – we hebben deze ‘mantra’ al vaker op deze site geschreven – ‘het is het beperkte denken van ons ego, van onze persoonlijkheid. Die denkt in eigen belang, vindt status belangrijk, vindt geld belangrijk en heeft nooit genoeg, het is niet te bevredigen. Het kan ook niet tegen zijn verlies en is tot alles in staat uit lijfsbehoud. En bovenal: het denkt in afgescheidenheid: ik en de ander. Het ego kent wedijver en jaloezie, en heeft daarmee een zeer vijandige wereld geschapen. Precies wat we allemaal om ons heen zien. Wedijver, afgescheidenheid en commercialisering, dát is het grote vergif in de wereld en heeft de wereld ontzield en aan de rand van de afgrond gebracht.’

En vanuit deze levensvisie en gemoedstoestand wil Europa – via een gemeenschappelijke munt – een eenheid worden. Het is niet alleen de grondhouding en visie die niet klopt, het is ook de verkeerde volgorde. Elkaars portemonnee delen is pas de laatste stap. Er moet eerst onderling vertrouwen en respect zijn. Vergelijk het met een beginnende relatie tussen 2 partners. Je gaat niet meteen over geld praten en de financiële dingen regelen. Er moet eerst een gemeenschappelijk gevoel zijn en ‘een elkaar aardig vinden’. Er groeit – ondanks de verschillen – wederzijds respect en genegenheid. En als die basis er is, is het tijd voor andere dingen.

Zo ook met landen. Want natuurlijk is een land veel meer dan zijn fysieke grenzen en structuren. Een land kun je vergelijken met een mens. Het heeft een persoonlijkheid en een ziel. Het wordt gevormd door het collectief bewustzijn van de bewoners. De cultuur (en structuur) van een land is een combinatie van de persoonlijkheid en de ziel, net als bij een mens. Dus ook een land is een entiteit op zich.

Vergelijk de 27 landen van Europa nu met 27 mensen. Deze mensen proberen samen te werken. Als je denkt dat de mens zijn lichaam is, dan zie s.v.p. de voorgaande derde alinea én de huidige realiteit in Europa. Als je echter weet dat de mens – en een land – veel meer is dan zijn lichaam, ga je anders te werk.

Want net als een mens is een land bewustzijn, heeft een persoonlijkheid en een ziel. Alles en iedereen is verbonden met elkaar en geen enkele ziel is belangrijker dan de andere. Niemand is teveel en iedereen is nodig. Er is eenheid juist door de verscheidenheid. Het is de bedoeling om vanuit volledig respect en liefde voor de ander dienstbaar te zijn aan elkaar en de planeet. Het gaat om rechtvaardigheid en liefde. Het gaat om het samen delen van de bronnen van de aarde. Eenheid door verscheidenheid.

Op de vraag aan de Dalaï Lama of iedereen boeddhist zou moeten zijn, antwoordde hij: ‘Alsjeblieft niet! Dat zou enorm saai zijn en absoluut niet de bedoeling. Eenheid door verscheidenheid’.

Elk land heeft zijn taak en bedoeling in het grotere geheel. Zo is Amerika inderdaad een toonaangevend land. Zijn taak sluit – natuurlijk – aan bij zijn zielskwaliteit, namelijk, heel altruïstisch het beste willen voor iedereen en een voorbeeld zijn. Maar aangezien Amerika vooral nog vanuit zijn persoonlijkheid re(a)geert, is deze bijzondere kwaliteit nu vooral nog gekleurd door eigen belang: Amerika weet wat goed is voor iedereen, het moet op zijn manier.

Pas als landen inzicht hebben in hun bijzondere eigenheid en daardoor ook over hun plek in de wereld, kunnen landen met respect en liefde voor elkaar samenwerken en de werkelijke bestemming van planeet Aarde in vervulling laten gaan.

Daarom – om de eerdere ‘mantra’ te vervolgen – ‘de wereld heeft eigenlijk geen economisch, armoede of sociaal probleem, het heeft een diep spiritueel probleem: we weten niet wie we zijn, waar we vandaan komen en waar we heengaan. Het is daarom een existentiële crisis: we weten niet wat de zin van het leven is. Terwijl dat alles bepalend is! Is dat rijk worden? Of is dat bijvoorbeeld lessen leren en geestelijk groeien, onwetendheid omzetten in inzicht, dienstbaarheid? Mocht dit laatste het zijn, dan gaan we de wereld heel anders inrichten en is de economie en de munt weer dienstbaar aan het geheel in plaats van allesbepalend zoals nu’.

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

1 reactie

  • Helemaal mee eens Ronald Jan, wat is het jammer dat zoveel mensen nog niet doorhebben dat we zoveel meer zijn dan ons verstand, dit gedicht voeg ik hier aan toe:

    Wij mensen hebben Liefde nodig
    we willen Leven in het Licht
    In Liefde en Licht,
    in de vorm van aandacht en begrip
    waardering en respect voor wie we zijn.

    Liefde is ook dankbaar kunnen zijn
    dankbaar voor het kleine
    maar zeker voor het grote
    dankbaarheid verdient aandacht
    dankbaar voor wie we zijn.

    We hebben onszelf niet gemaakt
    zo denken we, maar
    we kunnen zoveel met onze gedachten
    onze innerlijke duisternis
    en hele duistere werelden oplossen.

    De mensheid is zo toe aan vernieuwing
    net zoals de aarde waarop we leven
    laten we dat oude programma nu eens laten crashen
    de geschiedenis hoeft zich niet te herhalen
    dat willen we toch helemaal niet weer
    dan is het ook niet meer nodig.

    Wij kunnen onze eigen wereld cre-eren
    Focus je op het nieuwe, laat vreugdevolle gedachten toe
    Laat het liefdevolle, vredelievende zaad ontkiemen.
    Wees niet bang, durf je over te geven
    aan jouw eigen Levenskracht.

    Ga niet langer tegen de stroom in
    meegeven is zoveel mooier dan vechten
    Vechten tegen jezelf of tegen de ander, is zo’n onzin
    we zijn immers van hetzelfde ras

    En daarom mogen we onze Liefde in
    verscheidenheid laten zien en beleven
    in het prachtige EENHEIDSBEWUSTZIJN.

    Hartegroet Aly

Reageren