Artikelen

Het enge wereldje van de top

Geschreven door Ronald Jan

De top – in welk gebied dan ook – vertegenwoordigt vaak een ‘eng wereldje’ van haat en nijd. Waarom is dit vaak eerder regel dan uitzondering?

De afgelopen week werd de Russische balletwereld opgeschrikt door een vreselijke aanslag. Glasscherven werden al vaker in de balletschoenen gevonden, maar dit keer overkwam Sergej Fillen iets anders. De artistiek leider van het beroemde Bolstoj-ballet werd bij de voordeur van zijn huis door een gemaskerde man aangesproken. Toen hij zich omdraaide werd er zwavelzuur in zijn gezicht gegooid. Hij is nu blind aan een oog en derde graad brandwonden bedekken zijn gezicht.

Is zo’n voorval een uitzondering? Het voorval misschien wel, maar de achterliggende jaloezie waarschijnlijk niet. Want deze week kregen we ook een kijkje in de binnenste kring van een ander kunstgebied, die van de dichters. Ramsey Nasr zwaaide als dichter des Vaderlands af en dat ontlokte in een artikel van de Volkskrant reacties van andere dichters: ‘de poëziewereld is een slangenkuil en op zijn best een georganiseerde chaos, waarbij het hof van Caligula in het niet valt. Machtswellust en hebzucht voeren de boventoon’.

Voor een kunstuiting als poëzie – en ook ballet, natuurlijk – voelt het voor een romanticus als een grote teleurstelling: de aanwezige haat en nijd, niet het licht in elkaars ogen gunnen. Want deze gebieden worden toch juist geassocieerd met schoonheid? Kunst ‘moet’ ons toch verheffen?

Maar hebben we een dergelijke typering als slangenkuil ook niet gelezen over de top van het wielrennen, de bankiers, de mode, het voetbal, het kunstschaatsen, binnen het Vaticaan, etc.?

Zolang de geest van concurrentie over de wereld waait, krijg je dit patroon te zien: er is wedijver en jaloezie, men wil de beste zijn cq. vooraan staan en heeft daar alles voor over. De oorzaak van dit alles is de manier van het ‘fysieke’ denken, die voorkomt uit ons het ego, de persoonlijkheid: het denkt in eigen belang, vindt status en geld belangrijk en heeft nooit genoeg, het is niet te bevredigen. Deze manier van denken kan ook niet tegen zijn verlies en doet alles uit lijfsbehoud – en bovenal: het denkt in afgescheidenheid: ik en de ander.

Het ego kent dus wedijver en jaloezie en heeft daarmee een zeer vijandige wereld geschapen. En dat is precies wat we nu om ons heen zien. Maar omdat de schandalen al sinds mensenheugenis bestaan, denken vele mensen dat daar niets aan te doen is. ‘Het vlees is nu eenmaal zwak, de mens zal altijd zo blijven’.

Het vlees is inderdaad zwak, maar kan zich – ondanks alles – steeds beter beheersen. Want we bevinden ons wel degelijk in een geestelijke evolutie. Al eeuwenlang ondergaan we een bewustzijnsverruiming en komen we – via ons hart – steeds dichter bij onze ziel. Vooral de laatste decennia gaat de bewustzijnsontwikkeling snel.

We leren steeds meer te denken vanuit onze zielskwaliteit. Vandaar de roep om moraal en ethiek. Want onze ziel handelt vanuit het algemeen belang en weet van het bestaan van bewustzijn. Het weet dat we allen één zijn en dat we in verbinding staan met elkaar. Het ego, de persoonlijkheid mag er natuurlijk wel zijn, maar dan in dienst van de ziel. Het ego is dus vooral een dienstbaar instrument dan de dictator van een zeer beperkte wereld.

Voor romantici zijn het zware tijden. Vele ballonnen worden doorgeprikt, maar spatten voor hen open in het niets. Ruimdenkende realisten daarentegen zien dat we onze schaduwkant voorgeschoteld krijgen om zodoende te kunnen veranderen en zien dat de wereld zich aan het voorbereiden is voor een werkelijk nieuwe tijd!

Ronald Jan Heijn

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

3 reacties

  • Ronald Jan, ik kan het alleen maar met je eens zijn, in deze wereld van hebzucht is er veel jaloezie, wat geen wonder is in dit systeem wat gekoppeld is aan presteren, geld en macht.

    Wij allen hebben een vrije wil, de vrije wil is een gift, maar kan ook een vloek zijn. Veel zaken spelen een rol; door je te vergelijken met anderen; wat zij kunnen, dat zou je ook wel willen, maar dat lukt jou niet. Jaloersheid en frustratie kan het gevolg zijn. Met een ander vergelijken doet meestal geen goed. Je hoeft niet te kunnen wat een ander kan, jij hebt je eigen kwaliteiten. Elk mens is geboren met het gereedschap wat hij in dit leven nodig heeft, al is het soms even zoeken.
    Jaloezie durven we meestal niet toe te geven, het wordt gezien als slechte eigenschap, een van de schaduwkanten. Maar het is menselijk, we zijn een spiritueel wezen maar daarom zijn we nog niet heilig. Geef het gewoon toe aan jezelf, wees eerlijk naar jezelf toe, dat schept ruimte en waar ruimte is, is spiritualiteit; de levenskracht die stroomt en verbinding legt.

    Hartegroet Aly

  • Ook de meest onschuldige zaken als poëzie worden gebruikt voor politieke doelen.
    In ieder geval het hele prijzencircus.
    Maar om zo ver te gaan …

    Waarschijnlijk zijn de evangeliën destijds bedoeld als satire.

  • Ik hoor net om me heen een gesprek over Rembrandt, het gaat over iemand die net begonnen is met schilderen van foto’s uit Oostenrijk en die wat geleerd heeft van iemand die er ‘verstand van heeft’.
    Iedere bijdrage is goed, de hoofdprijs is echter uitverkocht en kan enkel een Michael Jackson syndroom worden.

Reageren