Actueel

Het gemeenschappelijke van burger en elite

Geschreven door Ronald Jan

In de afgelopen periode verschijnen er artikelen in de media over de oorzaak van de huidige crisis. Sommigen stellen dat de bestuurders en leiders de oorzaak van alles zijn, anderen betogen dat de burgers de hand in eigen boezem moeten steken. Is er wellicht een onderliggende gemeenschappelijke deler?

Natuurlijk is het zo, dat bestuurders, bankiers en leiders schuld hebben aan de huidige crisis. De bonussen, de nog steeds aanwezige armoede, de steeds rijker wordende elite … het zijn directe gevolgen van beleid en gedrag van de 1%. Tevens toont uitgebreid onderzoek aan, dat – als het establishment het slechte voorbeeld geeft d.m.v. corruptie en zelfverrijking – het zijn uitwerking niet mist op de bevolking. Deze voelt zich dan ook niet meer geroepen zich in te houden. Ook in landen waar het verschil tussen arm en rijk groot is – en dus het verschil goed gevoeld kan worden – is het kopieergedrag van vooral de middenklasse het grootst. In een meer egalitaire samenleving is dat minder. Er is dus wel degelijk een wisselwerking tussen ‘elite & volk’.

Je zou ook kunnen zeggen, dat de elite óók ooit ‘het volk’ geweest, in ieder geval in landen als Nederland. Ze komen eruit voort. Iedereen heeft een klap gekregen van het opkomende individualisme. Daar is op zich niets verkeerd mee, integendeel, het is heel belangrijk voor de ontwikkeling van de mensheid. Het is meer ….’hoe ga je ermee om?’ Het resultaat tot nu toe is vaak dat het publieke belang steeds meer op de achtergrond is geraakt. Niet alleen bankiers en politici, ook burgers namen steeds meer beslissingen ten faveure van hun eigen belang.

Dus wie is schuldig aan de huidige crisis? Zijn we het niet met z’n allen? Het is allemaal waar. Niet allemaal in dezelfde mate, maar we zijn er wel allemaal bij betrokken. Eén voorbeeld nog: is het niet zo dat de gemiddelde burger zich exact hetzelfde zou gedragen als de gemiddelde bankier als hij/zij opeens een zeer aantrekkelijke bonus zou kunnen krijgen? Niet als die burger plotseling in de positie werd geplaatst, maar wel als hij/zij – net als die kikker die niet uit een pan springt die langzaam aan de kook wordt gebracht – geleidelijk aan ermee opgroeit. De beste stuurlui staan aan wal.

Als we allemaal ‘schuldig’ zijn, is er dan soms sprake van een gemeenschappelijkheid? Zijn we van dezelfde munt, maar ieder van een andere kant? Wat voor de hand ligt om waar te nemen, is het feit dat we allen in dezelfde tijd leven. En daarin ligt ook het antwoord besloten. We leven in dezelfde eeuw, we komen voort uit dezelfde mondiale geschiedenis en nog specifieker: we zijn met z’n allen aan het einde gekomen van een tijdsvak van 2000 jaar. Het is een manier van denken die deze periode heeft gekenmerkt en zeer succesvol heeft gemaakt. En het is dezelfde manier van denken die ons nu in de weg zit. We dragen allemaal deze DNA in ons, waardoor het zo moeilijk is eruit te breken. Zowel voor de leiders als voor het volk. We houden elkaar en onszelf gevangen in de eens zo succesvolle tunnelvisie.

Echter, veel nieuwgeborenen dragen vooral ook – om in deze metafoor te blijven – een nieuw DNA in zich. Het DNA van een ander en ruimer soort denken. Sommigen van deze ‘nieuwe’ wereldburgers zijn nu 60, 50 en 40 jaar oud (‘wat is 50 jaar op een periode van 2000 jaar?’), maar verreweg de meesten zijn nu 30, 20 en 10 jaar oud. Dat is ondertussen de meerderheid van de wereldbevolking. Deze mensen voelen de nieuwe tijd heel goed aan, omdat zij er al ‘een produkt van zijn’. De nieuwe tijd werpt zijn schaduw al vooruit.

Er zal nog veel over tevoorschijn komen, maar de ruimere manier van denken komt hierop neer: we zijn veel meer dan ons lichaam, we zijn bewustzijn. We zijn allen verbonden met elkaar. De mensheid is één. Er is leven na de dood en dus ook voor de geboorte. De mensheid heeft een geestelijk doel en zit in een geestelijke evolutie. We zijn onderdeel van een grotere kosmos en van een groter plan.

Dit is geen religie. Dit wordt uiteindelijk een wetenschappelijk weten. Net zoals we wéten dat de Aarde rond is en niet plat. Vanuit dit ruimere weten, zullen we overgaan tot actie. Want als we werkelijk weten dat we één zijn, is die drempel snel genomen. Geen actie, zonder (ruimer) inzicht.

Ronald Jan Heijn

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

1 reactie

Reageren