Actueel

In welk universum leven wij? De ABN-Amro bonus-case

Geschreven door Ronald Jan

De discussie over het extra inkomen van het Raad van Bestuur van ABN-Amro is een prachtig voorbeeld van de clash tussen het aflopende Vissentijdperk en het sterk opkomende Watermantijdperk. We worden steeds bewuster.

10 april 2015 – De discussie over het extra inkomen van het Raad van Bestuur van ABN-Amro is een prachtig voorbeeld van de clash tussen het aflopende Vissentijdperk en het sterk opkomende Watermantijdperk. Het laat duidelijk zien dat er twee manieren van denken zijn en daarmee twee verschillende werelden.

Dit verschil zal alleen nog maar extremer worden: twee parallelle universa die ‘niets’ meer met elkaar te maken hebben. Maar zover is het nog niet, we hebben nog steeds met elkaar te maken … de machthebbers uit het Vissentijdperk en het volk van het Watermantijdperk.

Vissentijdperk-mensen vinden dat deze twee manieren van denken prima naast elkaar kunnen bestaan. Het past in de redenatie dat er nu eenmaal verschillende meningen zijn. We hebben het hier echter niet over een ‘mening’, maar over de vraag ‘wat is waarheid?’ Op deze vraag is maar één goed antwoord mogelijk. Of preciezer geformuleerd: welk antwoord is méér waar? Zoals bij de vraag of de aarde plat is of een bol? Op één vierkante kilometer is de aarde plat, maar de hele planeet is toch echt een bol. Dus de bewering dat de aarde een bol is, is méér waar dan de stelling dat de aarde plat is.

In het voorbeeld van ABN-Amro kun je dan stellen: de verontwaardiging van het volk is meer waar dan die van de Raad van Bestuur en Commissarissen. Of simpeler gezegd: het volk heeft gelijk en de bankiers niet!

Ja, de bankiers hebben gelijk binnen hun eigen werkelijkheid. Dus journalist Joris Luyendijk heeft het juist als hij beweert dat de bankiers geen slechteriken zijn. Zeker niet, het zijn intelligente en vast aardige mensen die het best goed bedoelen. Maar je kunt wél stellen: ze leven  in een wereld die aan het verdwijnen is. De waarheden uit die wereld worden namelijk ontmaskerd, opnieuw gewogen en helaas, toch te licht bevonden … er is namelijk een veel ruimere werkelijkheid. De aarde is niet plat.

Overgang van tijdperken

Wat is hiervan de achtergrond? Elke 2000 jaar gaat de maatschappij door een transformatie bij de overgang van het ene naar het andere kosmologische tijdperk. Nu loopt het Vissentijdperk op z’n einde en maakt plaats voor een heel nieuw en ander tijdperk, dat van Waterman. De energie die het Vissentijdperk groot heeft gemaakt is aan het wegebben, waardoor er eigenlijk alleen nog de structuren van deze periode overeind staan. De manier van denken die daarbij hoort, is vooral terug te vinden bij degenen die aan de macht zijn. Maar er zit niet veel energie meer achter. Terwijl de energie van het nieuwe tijdperk vooral veel energie is – sterk gevoeld door het volk – maar nog weinig structuur. Logisch, want die moet zich nog ontwikkelen.

Maar het gaat nu wel heel hard, want de Waterman-energie is de afgelopen jaren verantwoordelijk geweest voor meer bewustzijn en daardoor voor een grotere gevoeligheid bij mensen. Meer intuïtie, meer geestelijke bagage. Zo voelt een groot deel van de wereldbevolking  steeds beter aan wat deugt en wat niet deugt. Het is denken met hoofd én hart. We komen steeds dichter bij het bewustzijn dat we beseffen dat we werkelijk allen één zijn. Als dat werkelijk zo is, dan ziet de wereld er opeens heel anders uit. Dan is iedereen op de wereld jouw broeder/zuster en mag niemand meer arm zijn of honger lijden. Dan willen we de wereld werkelijk eerlijk verdelen.

Hoe anders is de wereld van afgescheidenheid, die het Vissentijdperk zo gekenmerkt heeft. (Die ontwikkeling was voor onze bewustwording overigens nodig en heeft ons veel gebracht.) De wereld van afgescheidenheid heeft blijkbaar geen probleem met een onrechtvaardig verdeelde wereld: 2% van de volwassenen in de wereld bezitten 50% van de bezittingen. En 50% van de volwassenen bezitten minder dan 1%! Deze wereld denkt in competitie en dus in survival of the fittest. Door het denken in afgescheidenheid (ik en de ander) hebben we helaas een zeer vijandige wereld geschapen. Wedijver, afgescheidenheid en commercialisering is het grote vergif en heeft de wereld aan de rand van de afgrond gebracht.

Persoonlijkheid en ziel

In het Watermantijdperk zal pijnlijk duidelijk worden dat dit een van de grootste denkfouten is geweest. Samenwerking, samendelen en synthese, daar gaat het om. Competitie kan alleen bestaan in de illusionaire sprookjeswereld van afgescheidenheid. Dat is de wereld van onze persoonlijkheid (ego), die niet tegen zijn verlies kan en voor wie ‘genoeg nooit genoeg is’. Het ego vindt status belangrijk en vooral geld en materie telt. Het is een fysieke manier van kijken naar de werkelijkheid. Het is dus de persoonlijkheid die gestimuleerd wordt door een bonus, niet de ziel.

Voor de ziel zijn we allen één. Voor de ziel zijn we verbonden met alles en iedereen, dus ook met de planeet, de dieren, planten en mineralen. Vanuit de ziel willen we daarom ook echt werk maken van een duurzame en ecologische maatschappij. Dus werk maken van een samenleving waarin de economie weer dienstbaar is aan het grotere geheel. Een goede bankier is dan iemand die het algemeen belang dient en niet alleen die van hemzelf en/of van de bank.

Maar ook met ons huidige bewustzijn zou je al kunnen zeggen dat niets op zichzelf staat. Waarom moet een bankier, of een CEO van een groot beursbedrijf, zoveel meer verdienen? Want alles is een onderdeel van het geheel. Niets kan functioneren zonder de ander: als er geen klanten zijn, is er geen bank; als er geen medewerkers zijn, is er geen bank; als er geen wegen in Nederland zijn, kan een bank niet bestaan; als er geen bouwvakkers zijn, bestaat er geen bankgebouw, etc. Iedereen is afhankelijk van elkaar en veel faciliteiten en infrastructuur zijn door de gemeenschap betaald. Dus ook de top zit daar bij de gratie van (het werk van) anderen.

Afgescheidenheid

De oneerlijke verdeling in de wereld, de milieurampen, de oorlogen, de economie … alles komt voort uit afgescheidenheid. Alles komt voort uit het denken en functioneren van de persoonlijkheid. De persoonlijkheid kan zichzelf geweldig vinden, onmisbaar, vul maar in. Vandaar dat Jezus en andere profeten zo de nadruk legden op het eerst leren beheersen van onze lagere natuur voordat we tot de hogere gebieden kunnen komen. Boeddha bracht naar voren dat onze grootste tekortkoming onwetendheid is. Niet alleen onwetendheid over geboorte en dood en onze ware natuur, maar vooral ook onwetendheid over de moeilijk beheersbare verlangens van onze persoonlijkheid.

De huidige overgang van tijdperken is deze bijzondere weg van persoonlijkheid naar ziel. Weerstand als die van de bankiers hoort daarbij, want het doet pijn om de oude vertrouwde wereld los te laten. Zeker als je daarmee je macht verliest. Denk hierbij ook aan de oude structuur van de industrie van de fossiele energie: de macht is gecentreerd bij enkele producenten. Maar de zon schijnt overal en iedereen kan een zonnecel op zijn dak zetten en wordt daarmee zijn eigen leverancier. Ook deze oude machtsstructuren zullen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Maar niet zonder slag of stoot. En die fase zitten we nu.

Power to the people

Het in de hippietijd aangekondigde ‘power to the people’ is dus nu aan het gebeuren. Want ga maar na, als de commotie en onbegrip van het volk over ABN-Amro niet zo groot was geweest, was er waarschijnlijk weinig gebeurd. Sinds de crisis van 2008 en dus ook sinds Occupy (1 tegenover 99 %) heeft er een versneld bewustwordingsproces plaatsgevonden. Vooral de laatste twee jaar, want zelfs de vorige minister van Financiën (Jan Kees de Jager) vond het blijkbaar in 2012 ‘not done’ om de extra salarisverhoging voor de ABN-Amro-top tegen te houden. Als hij vandaag voor dezelfde beslissing had gestaan – met o.a. de enorme druk van de publieke opinie – had hij er een streep door gezet.

In 2012 gold nog een beetje ’als het juridisch kan, dan mag het’. Maar ook toen was het al aan het wringen: het klonk logisch en tóch klopte het niet. Maar toen de gewone burger zijn verontwaardiging uitsprak over hoge salarissen en bonussen, werd hij door de bankier weggezet als jaloers. Werkelijk? Misschien voor sommigen, maar voor de meesten is er juist sprake van bewustzijnsgroei: steeds gevoeliger voor een ruimere werkelijkheid, meer vertrouwend op intuïtie. Maar dat de Vissentijdperk-man cq. de bankier het jaloezie noemt, is logisch, want dat valt binnen zijn werkelijkheid. Hij kent dat zelf, en misschien projecteert hij wel: híj is jaloers op die andere, nóg hogere salarissen in de financiële wereld. Het andere argument (bewustzijnsgroei) kan hij niet verzinnen, want dat valt buiten zijn beleving: daarvoor zit hij té vast in zijn eigen denken en werkelijkheid. (Overigens, een eigenschap en situatie die we waarschijnlijk allemaal wel eens hebben meegemaakt.)

Ethiek, en meer

Vooral in het nieuwe tijdperk zullen we begrijpen en beseffen dat de juridische werkelijkheid een zeer beperkte is. De wereld van de ethiek is al veel ruimer. Daarom wordt nu ook veel geschreven: ‘waar is de moraal, waar is de ethiek van deze bestuurders? In welk universum leven zij?’ Met als gevaar dat iemands moraal weer een nieuw trucje wordt, of iets dat je moet bestuderen om er meer van te weten en het je eigen te maken. Daarom, er is behoefte – en er bestaat – een nog  veel ruimere werkelijkheid dan de juridische en de ethische: deze twee zijn als het ware de platte vlakken op de aarde. De ruimere werkelijkheid omvat álle platte vlakken en zegt eigenlijk, ‘de aarde is een bol’. Dit is de ruime werkelijkheid van het Nieuwe (Waterman) Tijdperk, het spirituele gedachtegoed dat uitgaat van de werkelijkheid zoals die is: het bestaan van de ziel, bewustzijn en bewustzijnslagen. Er is alleen maar leven, de dood bestaat niet. We zijn allen één. We zijn allen broeders, dus iedereen in de wereld doet ertoe. Iedereen is uniek en tegelijkertijd gelijkwaardig. We zijn onderdeel van een hele lange geestelijke evolutie, want we hebben allen al vele honderden levens geleefd. We zijn onderweg naar een steeds ruimer bewustzijn en we staan nu op het punt om onze fysieke manier van kijken achter ons te laten.

Gouden Tijdperk

Hoe bewuster een samenleving wordt, hoe minder wetten er nodig zijn. In het ideale geval zullen er helemaal geen wetten meer nodig zijn, of lessen in ethiek. Want iedereen voelt dan aan wat wel en niet kan. Het is een manier van zijn. Iedereen denkt in het algemeen belang, niemand is bezig met competitie, afgunst of jaloezie. Geen oorlogen, alleen juiste verhoudingen, rechtvaardigheid en vrede. Het Watermantijdperk is niet voor niets door vele religies omschreven als ‘het Paradijs op aarde’ of ‘het Gouden Tijdperk’. Zover zijn we nog niet, maar we gaan het realiseren! De Grote Omslag is nu echt heel dichtbij.

De wereld heeft dus geen economisch, sociaal of ethisch probleem, het is veel groter, het heeft een diep spiritueel probleem: we weten niet wie we zijn, waar we vandaan komen en waar we heengaan. Het is een existentiële crisis: we weten niet wat de zin van het leven is. In het nieuwe tijdperk zal dit ons duidelijk worden en ons richting geven! Tijdens dit bewustwordingsproces maken we onze persoonlijkheid steeds transparanter, zodat het licht van onze ziel steeds meer afstemming krijgt met ons bewustzijn en daardoor naar buiten kan schijnen. We gaan licht geven. Eindelijk, de mens wordt zichZelf en blijkt een Kosmisch Wezen te zijn! Wat een prachtige maatschappij, wat een schitterend universum gaan we creëren!

Ronald Jan Heijn

 

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

Reageren