Artikelen

Medicijnen zijn wapens

Geschreven door Ronald Jan

Met de herdenking van 911 laaien de discussies weer op over de veiligheid in de wereld, over terrorisme en de bestrijding daarvan. Het is frappant hoezeer de wereld van wapens en terrorisme te vergelijken is met hoe wij tegen gezondheid aankijken en hoe wij ziekten bestrijden. Tegelijkertijd is dat heel logisch, want het komt voort uit dezelfde (puur fysieke) manier van denken.

Zo dacht men Afghanistan beter te maken door met chemotherapie-achtige wapens ‘het gezwel’ Taliban te elimineren. Niet beseffende dat het gezwel er niet zomaar zit en al een lange voorgeschiedenis achter de rug heeft. Elke fysieke uiting heeft namelijk een geestelijke oorzaak. In de situatie van een land is dat een kwestie van decennia of eeuwen.

Afghanistan wil men dan ‘oplossen’ met een chirurgische ingreep? De legerleiding ter plekke geeft nu zelf toe dat het een proces is van tenminste 30 jaar! Maar was het dat niet ook al geweest zónder de Westerse aanwezigheid? Maar het gaat verder, want de agressieve aanwezigheid van het Westen heeft het eigen Afghaanse proces vertraagd. Het trekt nog meer agressiviteit en hardnekkig verzet aan, hetgeen ook weer uitgewerkt moet worden.

Met als voorlopig resultaat is (in beide kampen): vele doden, gewonden, trauma’s, ontwrichte families, frustraties, zelfmoorden (eenmaal terug in de US). De nevenschade van oorlog is ongekend. Veel groter dan nu in kaart wordt gebracht.

Terwijl het allemaal zo onnodig is. Er is namelijk sprake van een enorme denkfout: terrorisme is namelijk geen oorzaak, maar het gevolg van een eeuwenlange ongelijkheid. Het Westen is mede de oorzaak van de huidige onrechtvaardige verdeling van de wereld. Terrorisme is een gezwel omdat het lichaam niet goed voor zichzelf zorgt. Alleen rechtvaardigheid in de wereld zal een duurzame vrede geven – en zal de angel voor het terrorisme eruit halen.

Hadden de Amerikanen maar gereageerd op 911 zoals Noorwegen op Breivik: nóg meer democratie en openheid. Dan had de wereld er nu heel anders uit gezien. Want de reactie van Noorwegen was niet het verklaren van oorlog. “Nee, als deze persoon te midden van ons heeft geleefd en hij komt met deze ideeën, dan hebben wij mede als samenleving gefaald. Dan moeten we goed naar onszelf kijken waar we onszelf kunnen verbeteren.”

Met andere woorden: door een gezwel te bestrijden, moet men zorgen dat het hele lichaam ‘eromheen’ weer gezond wordt. Het is lichaam én geest (bewustzijn), dus ons lichaam wordt beïnvloed door hoe we denken. Zodra we weer weten wat ons hele systeem weer gezond maakt, dan wordt het ongewenste gezwel óf beter óf vanzelf weggedrukt uit het lichaam.

Dit is helaas niet de Westerse manier van denken. Want, waarom zou je met een ‘schizofreen’ of een stemmenhoorder in gesprek gaan, als je er zeker van bent het biochemisch op te kunnen lossen? Waarom zou je je visie herzien, als je denkt dat het slechts een kwestie van tijd is totdat het juiste medicijn is gevonden? De gedachte is: ‘nee, de strategie is juist, we moeten alleen nog meer en betere medicijnen!’ Vul nu ‘wapens en soldaten’ in voor ‘medicijnen’ en je hebt de woorden van een generaal van een leger. En daar wordt de wereld alles behalve veiliger van. Net zoals het lichaam en de mensheid niet gezonder wordt door meer medicijnen.

Ook in de farmaceutische (‘wapen’)industrie zijn miljarden dollars en euros gemoeid met psychotrope medicijnen. Medicijnen, waarvan men erkent dat het alleen symptomen behandelt. Met een enorme nevenschade bij de omgeving en de persoon als gevolg … de bijwerkingen. Terwijl het allemaal zo onnodig is. Ook hier wordt dus de oorzaak niet aangepakt en heeft de agressieve symptoombestrijding – op z’n best – alleen op de korte termijn succes en veel vaker een gehandicapt leven of de dood tot gevolg.

Dit soort denken is gelukkig op z’n retour, maar beheerst nog steeds de meeste podia in het Westen. De hele wereld is ziek en zit vast in een bekrompen en fysieke manier van denken. Een fundamentele doorbraak is noodzakelijk! Een doorbraak op het ene gebied kan alle andere gebieden helpen. 

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

Reageren