Artikelen

Met de Kennis van Nu

Geschreven door Ronald Jan

Het excuus ‘met de kennis van nu’ komen we steeds vaker tegen en zal een andere lading krijgen met de komst van het nieuwe tijdperk.

Aangezien we ons bevinden aan het einde van een tijdperk, botsen we al een tijd lang tegen de grenzen van een verouderd denken. In verschillende situaties horen we dan ook steeds vaker het excuus ‘met de kennis van nu’. Een uitdrukking die vooral bekend is geworden door de toenmalige minister-president Balkenende, die dit argument gebruikte om aan te geven dat het kabinet – met de kennis van nu – waarschijnlijk anders besloten had in de ondersteuning van de oorlog in Irak.                              

Vaak wordt deze uitdrukking oneigenlijk gebruikt. Zo ook in het voorbeeld met Balkenende. Er waren namelijk verschillende mensen ‘uit het establishment’ die de steun aan de oorlog hadden afgewezen met de kennis van toen. De commissie Davids, die een rapport schreef over deze affaire, geeft de toenmalige tegenstanders gelijk en beticht het kabinet van het meewerken aan een illegale oorlog. De kennis van toen was volgens de commissie ruimschoots voldoende om een goede beslissing te nemen.

Van een andere orde is het gebruik van het excuus als men ‘binnen de eigen kring’ niet de juiste kennis had. Toen in 2008 de crisis uitbrak, waren de politici er als de kippen bij om te vermelden dat niemand die crisis had kunnen zien aankomen. Minister van Financiën Wouter Bos meldde dat de financiële misère uit de USA een grote verrassing was en stelde tegelijkertijd dat het aan ons land voorbij zou trekken. ‘Nederland is een solide economie’.

Met de kennis van nu weet iedereen dat het anders is gelopen en weten we ook dat er wel degelijk politici en economen zijn geweest, die jarenlang serieus gewaarschuwd hebben voor de grote zeepbellen binnen de economieën van de USA en andere Westerse landen. Door hun tunnelvisie zagen de zittende en regerende politici de crisis niet aankomen en waren ze oprecht overtuigd ‘dat niemand dit had kunnen weten’. Inderdaad, binnen hun eigen kring.

Er waren sowieso maar weinig mensen die het overzicht hadden en die precies begrepen wat er aan de hand was. Want hoeveel politici kregen de afgelopen jaren niet economie-les door de naar boven komende schandalen, door de roep van Occupy en door de kritiek en analyses van ‘buitenstaanders’?

Heel mooi dat dat gebeurde – en nog steeds – maar tegelijkertijd ook beangstigend. Want als de hoeders van onze samenleving zich niet bewust waren van de enorme macht van de financiële markten en de economie, wat zien zij dan nog meer niet? Met de kennis van straks zal blijken: nog veel meer niet, want we staan nog maar aan het begin.

De economie zal een totaal andere plek in de wereld krijgen. De ideologie van de vrije markt zal (verder) worden doorgeprikt en daarmee zullen bijvoorbeeld ook haar casino’s – de aandelenbeurzen – verdwijnen. Competitie zal als een relikwie van een oude beschaving worden afgeserveerd en in plaats daarvan komt samendelen en een rechtvaardige verdeling van de welvaart.

Met de kennis van nu weten we dat de financiële crisis een economische crisis werd, dat uiteindelijk een systeemcrisis bleek te zijn. Velen weten ondertussen beter: het is een existentiële crisis. Het betreft de hele wereldsamenleving en hoe we tegen het leven aankijken. We worden geforceerd om antwoord te geven op de vraag: wat is de zin van het leven?

Er is nog veel te ontdekken. ‘De schijnbare leegte van de dood is slechts een schaduw van de poort naar een ruimer leven’ (Harry Beckers).

Als we iets verder in het Watermantijdperk zijn, zullen we onszelf horen zeggen: ‘Met de kennis van nu’ is het eigenlijk niet meer voor te stellen hoe we vroeger bezig zijn geweest. Wie had ooit gedacht dat de Donkere Middeleeuwen pas rond het jaar 2013 waren afgelopen!’

Ronald Jan Heijn

 

met de kennis van nu3

 

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

1 reactie

  • Iedereen zoekt een manier om politiek zijn nakomelingen links of rechts op te zadelen met een onontkoombare erfenis. Een hoop dingen draai je niet zomaar terug.
    Denkende aan eigenbelang, zo’n oorlog betekent altijd meer immigratie uit die gebieden.
    Als je bijvoorbeeld rechts bent en links volgt je daarna op dan zal immigratie onvermijdelijk de kern worden van hun beleid. Op dat vlak zullen ze ook samenwerken. En de kiezer staat er als imbeciel bij, terwijl hij erop gechanteerd wordt dat hij anders fascist is.
    Oorzaak en gevolg, en bijkomstigheid.

Reageren