In de media

Occupy heeft veel veranderd. Voorgoed.

De invloed van Occupy is groot in de wereld. Het heeft een bewustwording (verder) op gang gebracht. Bijvoorbeeld, de 1 en de 99 procent. Dat de wereld zeer onrechtvaardig verdeeld is.

door Laura van Baars, TROUW maandag 2 april 2012

De kiosk staat er nog, weet Ronald Jan Heijn, maar de tenten van Occupy zijn van het Amsterdamse Beursplein verdwenen. Maar Occupy door het hele land gaat door, met lezingen en protesten. “En de info-kiosk staat op wielen, die kan worden weggereden als er weer terrassen komen.” Heijn, beheerder van de ideeële website Wereld op Drift en zoon van voormalig Ahold- directeur Gerrit- Jan Heijn, was in het begin betrokken bij de Nederlandse Occupy- beweging. Hij sprak tijdens de open podia, en bezocht lezingen in de ‘Witte tent’. Hij gelooft in de beweging, omdat die uitdrukking geeft aan een existentiële crisis. Occupy is volgens hem de eerste fase van een nieuwe tijd. Ook al is het plein nagenoeg leeg: Occupy heeft volgens Heijn veel veranderd, voorgoed.

Wat is er gebeurd sinds Occupy op 15 oktober in Nederland neerstreek?

“We hebben het idee begrepen dat 1 % van de mensheid het voor het zeggen heeft voor de andere 99 %. Daar hoef je het niet mee eens te zijn, maar je leert het machtssysteem begrijpen. Het is de fase waarin we, naar het sprookje, durven te zeggen dat keizer helemaal geen kleren aan heeft. Een kwestie van bewustwording. Wanneer is Occupy begonnen? Toen de banken op Wall Street, ondanks de miljardenredding door de overheid, opnieuw bonussen gingen uitkeren. Het werd duidelijk: bankiers hebben niets geleerd. We raakten ervan bewust dat het neoliberale systeem niet zomaar even een haperende motor heeft. De motor is domweg verkeerd gebouwd.”

Tot zover de bewustwording. Wat kunnen we nu nog Occupy nog verwachten?

“Het is een drietrapsraket, zou je kunnen zeggen. Een lang proces. Bewustwording is de eerste fase. We moeten bewust worden dat we veel te klein denken. We moeten als het ware weer terug naar de tekentafel (tweede fase). Wat is de zin van het leven? Want dat is allesbepalend. Als we daar achter komen zullen we – in de volgende derde fase – de wereld heel anders inrichten en wordt de economie weer dienstbaar aan het geheel in plaats van allesbepalend zoals nu. Het gaat er om dat vooral ook mensen van invloed en wetenschappelijke allure oplossingen bedenken voor deze existentiële crisis waarin we zitten. Dat is in Nederland tot nu toe te weinig gebeurd. In de VS heb je wel mensen als Noam Chomsky en Naomi Klein die zich achter Occupy geschaard hebben, maar in Nederland eigenlijk niemand.”

Waarom niet, denkt u?

“Ik weet het niet… Misschien hebben we het nog te goed in Nederland. En wellicht omdat men zich  teveel blindstaarden op de tentenkampen, waar ze niet bij wilden horen. Want ze zijn er wel! Maar veel mensen met invloed denken nog te veel in oude vormen. En zij houden vernieuwing tegen omdat ze geloven in – en vaak belang hebben bij – hun eigen systeem.”

Wat stelt Occupy daartegenover?

“Kijk, wij leven nu nog in oude vormen en structuren waar geen energie meer achter zit en daarom werkt het niet meer. Het wordt niet meer gedragen door de meerderheid van de bevolking. Veel vorm, maar zonder inhoud. Occupy haakt aan op een nieuwe krachtige energie waar echter nog geen vormen voor bestaan. Als wij gaan nadenken over de zin van het leven, zien we dat  economie in ons leven helemaal niet zo allesoverheersend moet zijn. Het is maar een deel. Het is daarom echt een clash tussen twee tijdperken, de oude met de huidige beperkte manier van denken en de ruimere nieuwe met volledig andere waarden en normen. Neem het Polenmeldpunt. Premier Rutte toont daarin geen moreel leiderschap, maar komt er niet langer mee weg. Internationaal leiden we gezichtsverlies. Rutte had als leider moeten laten zien waar we voor staan. Wat vinden wij belangrijk? Wie zijn wij?”

Maar zeg nu eerlijk, wat hebben de zwervers in tenten nu bijgedragen aan deze bewustwording?

“Ik vind het navrant dat de kritiek op Occupy zich zo toespitst op zwervers die de tentenkampen bevolkten. We schelden op de zwervers, terwijl zij wel de afvallers zijn die ons systeem gecreëerd heeft. Het zijn mensen, vaak heel gevoelige, die tussen wal en schip gevallen zijn en pech hebben gehad. Als we willen bewijzen wat er mis is aan ons systeem, waren zij juist de perfecte bewoners van het kamp.”

 

 

 

 

 

 

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

Reageren