Actueel

Over bewustwording en vrijheid

Geschreven door Ronald Jan

Als we in een soeverein en democratisch land wonen, ervaren we vrijheid. Maar zijn we ook individueel vrij? Dan blijkt al snel dat werkelijk vrij zijn vooral te maken heeft met het spirituele begrip van vrijheid: vrij van conditionering. Vrij van persoonlijkheid en ego. Vrij van ketens uit het verleden en vrij van verwachtingen.

Dat is een lange weg. Naar ik heb begrepen, meestal duizenden levens lang. Met als beloning dat we uiteindelijk zo onthecht zijn, dat we niet meer hoeven te reïncarneren: de ultieme vrijheid en onthechting, vanuit Aards oogpunt. Maar ook daarna gaat de geestelijke reis verder.

Blijkbaar doorlopen we als mensheid een evolutie. Is het inderdaad de bedoeling dat we geestelijk groeien, en elk leven weer wat leren? Dat we onwetendheid omzetten in inzicht? Het probleem van onwetendheid is namelijk dat we ons iets niet bewust zijn. Zolang dat zo is, zijn we slachtoffer van datgene dat ons beheerst of waar we op reageren, zonder dat we het dus weten. Maar zodra we inzicht hebben in het werkingsmechanisme, zijn we het ons bewust en kunnen we beginnen – via beheersing – met het loslaten. Dan hebben we weer een stukje vrijheid verworven. Vrij en onafhankelijk van het thema dat speelde.

Daarom, een andere manier van het omschrijven van waar we in een leven mee bezig zijn, is het overstijgen van onze persoonlijkheid. Harry Beckers verwoordde dit mooi: “de persoonlijkheid blijft, maar het is de bedoeling dat het steeds transparanter wordt, zodat het licht van onze ziel er steeds meer doorheen kan schijnen”.

Tot die tijd is de persoonlijkheid zowel een goed instrument om onze dingen te doen, als een stoorzender die het licht tegenhoudt. Tot die tijd zijn we gevangene van onze eigen gelijk en onze koppigheid. Maar als we elk leven leren – ene keer wat meer dan de andere – dan worden we uiteindelijk steeds vrijer. En dus bewuster en verantwoordelijker. En als geen ander bevordert dit proces het gevoel dat we allen één zijn.

Tot zover een wel zeer korte samenvatting van de ruimere visie van het komende Watermantijdperk. Als men dit leest vraagt men zich – net als ik – vaak af, ‘allemaal leuk en aardig, maar hoe breng je nu in praktijk dat je ‘steeds transparanter’ wordt?’ Zo kwam ik jaren geleden een prachtige handreiking van Benjamin Creme tegen. Hij zei dat het in het leven gaat om ‘oprechtheid van geest, eerlijkheid in denken en onthechting’. Daar kon ik mij erg in vinden en het bleek ook praktisch.

‘Eerlijkheid in denken’ wil volgens Creme zeggen dat er een rechte lijn loopt van wat we denken naar wat we zeggen naar wat we doen. Dus het gaat veel verder dan dat je niet mag stelen e.d. Het is bijvoorbeeld altijd een goede oefening, dat je – bij alles wat je wilt zeggen – bedenkt of je dat wel meent, of ‘het wel zo is’. En zo ja, handel je er dan ook naar?

‘Oprechtheid van geest’ wil zeggen dat we zijn wie we zijn, verschillend en individueel. Dat we geen anderen nadoen, dat we niet een onjuist beeld over onszelf geven, dat we dus niet manipuleren. Dat we ons bijvoorbeeld niet beter willen voordoen dan we zijn. Het is … eerlijk zijn in onszelf. (Bijvoorbeeld … ‘ben ik werkelijk die persoon op mijn Facebook pagina, of is het mijn gewenste ‘ik’ … :-)

‘Onthechting’ wil zeggen dat we ons niet vereenzelvigen met ons gevoel en met ons denken. Met andere woorden: onthecht zijn van emoties. Onthechting is een moeilijk begrip en wordt vaak verkeerd begrepen. Het heeft niets met ‘onverschilligheid’ te maken. Juist niet. Je kunt heel betrokken zijn en toch onthecht. Sterker, je zicht wordt dan niet vertroebeld door de (meestal onbewuste) emoties.

Het mooie is dat deze drie houdingen elkaar versterken. Hoe bewuster we worden, hoe eerlijker we worden, hoe oprechter. En hoe oprechter, hoe eerlijker we kunnen zijn. Hoe oprechter en eerlijker we worden, des te onthechter we worden. Want het is zoals het is, de persoon staat er niet meer tussen. En hoe onthechter we gaan leven, hoe oprechter en eerlijker we worden.

Een inspirerende en praktische gedachte, want elke minuut van de dag kun je hier iets mee. Het helpt bij het afbreken van de eigenaardigheden van de persoonlijkheid en daardoor bij het ‘elke dag’ weer een stukje meer vrijheid ervaren. Hoe klein dat ene stapje ook is. ‘Gelukkig zijn’ is dan ook niet een doel in het leven, maar meer een bijprodukt van een proces.

Dit hele bewustwordingsproces draagt bij aan het gevoel dat we allen een zijn. Je zou ook kunnen zeggen: het proces maakt ook bewust hoe lang de weg wel niet is die we nog te gaan hebben, waardoor ‘het beter voordoen dat je bent’ als sneeuw voor de zon (van de ziel) verdwijnt en een gepaste nederigheid geeft. We zijn allemaal onderweg in hetzelfde proces binnen één grote familie die mensheid heet.

 

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

1 reactie

  • Ik mag hier wel aantekenen dat ik altijd zo veel mogelijk gezegd heb wat ik dacht en dat het me geen al te grote voorspoed gaf, terwijl de ‘tolerantie’ steeds groter werd. Omdat het steeds erger wordt, kun je bijna alleen nog oprecht zijn door over nazi-Duitsland te beginnen. Godzijdank zegt niet iedereen wat hij denkt. Hoewel de ontwikkelden wel doorhebben hoe de meeste mensen denken (vooral over hen) en niet andersom, en ze daarom gemuilkorfd worden. Onze opvoeding en opleiding is ook steeds meer gericht op communicatie en presentatie, en jezelf zijn, je eigen mening hebben. Anders lig je eruit. Echter ben ik wel dankbaar dat niet iedereen weet wat ik denk zoals ze denken.

Reageren