Het ontstaan van de psychiatrie

Deze bijzondere foto is van een reeds lang geleden verlaten psychiatrisch ziekenhuis. Het verbeeldt voor mij op een prachtige manier de stand van zaken binnen de psychiatrische aanpak: een afgebladderde en uitgewoonde visie waar geen patiënt écht geholpen wordt. Deze huidige situatie wordt begrijpelijk als je het bestaan beseft van deze pseudo- of zachte wetenschap.     

Net als de economie, waarover een toepasselijk ‘gezegde’ gaat …  ‘zet twee economen in een kamer en ze worden het niet eens’: er is namelijk geen harde wetenschappelijke grondslag, het fundament is niet het resultaat van empirisch onderzoek. Het zijn slechts veronderstellingen, die alles te maken hebben met het gedrag van mensen. Ziet u hoe dicht het opeens bij de psychiatrie komt? Daar geldt hetzelfde. Het is dan ook niet voor niets, dat zowel economie als de psychiatrie zwaar onder druk staan. Het oude denken is aan het eind van z’n cyclus, maar dat is moeilijk te accepteren.

Dat wordt al makkelijker als we beseffen hoe de psychiatrie is ontstaan, als afgeleide van de medische wetenschap: de mens is een lichaam, een biologisch object. Want het gedachtegoed van de huidige geneeskunde is materialistisch en is – officieel – pas 146 jaar oud is. In 1865 namelijk nam de geneeskunde het natuurwetenschappelijk model als uitgangspunt. Daarvoor was het een allegaartje van allerlei verschillende benaderingen.

Binnen de psychiatrie dacht men bijvoorbeeld dat een psychische ziekte een onbalans in de lichaamsvochten was dat psychische problemen veroorzaakte, vandaar de aderlatingen die men destijds deed. Daarna dacht men dat de oorzaak van psychische problemen zat in de organen, die men er dan vervolgens uit haalden. Toen men dacht dat het in de hersenen zat, haalde men daar onderdelen uit en werkte men met shocktherapie.

Heden tendage denkt men dat het zit in de hersenen, maar dan vooral de chemische processen, die erdoor worden veroorzaakt. En die moeten dan te genezen zijn door middel van medicijnen. Echter, zonder dat men de oorzaak weet dat het veroorzaakt. Er is nog nooit een relatie aangetoond tussen welk antipsychotica-medicijn dan ook en een mogelijke oorzaak. En eigenlijk erkent men dat ook.

Het ouderwetse ziekenhuis is het garage-model, waar een lichaam wordt binnengebracht. Maar dit smalle fundament en sterk verouderde mensbeeld van de geneeskunde is op z’n eind. Er zijn nu teveel verschijnselen die de medici binnen het huidige denkraam niet meer kunnen verklaren. De patiënten zijn steeds meer volwaardige mensen geworden, met een eigen mening, geest en bewustzijn.

In de basis is het natuurwetenschappelijke model (eind 19e eeuw) dus nooit meer bijgesteld, met alle gevolgen van dien. Technologisch hoogstaand, maar sociaal en communicatief in grote problemen. Een florerende farmaceutische industrie, maar nog steeds niet in staat om de werkelijke oorzaken boven water te krijgen en zeker niet die van de geestelijke ziekten als psychose, schizofrenie en stemmen horen.

Het positieve van de foto is dat er een paar ramen open staan. Dus misschien zoekt men – uiteindelijk – wél contact met een ruimere visie die weer tot werkelijke oplossingen kan komen. Laten we het hopen!

Reageren