Actueel

Relaties in de Nieuwe Tijd

Geschreven door Ronald Jan

In het Vissentijdperk heeft ‘de relatie’ een verrassende ontwikkeling doorgemaakt. Toch staan we nog maar aan het begin van wat een relatie voor ons gaat betekenen. Een relatie als instrument voor een betere wereld?

Liedjes, verhalen, romans en muziek … het gaat bijna altijd over de liefde. Soms over een inspirerende liefdesgeschiedenis, misschien wel vaker over het mislukken ervan. Of in ieder geval: over het drama binnen het liefdesproces, met of zonder goede afloop. Het houdt ons enorm bezig en beheerst een groot deel van ons leven.

Wat betekent het Watermantijdperk voor onze relaties?

Het ervaren van liefde is persoonlijk en dat is logisch. Want onze visie daarop heeft alles te maken met onze visie op het leven: wat houdt het leven in en wat is de zin ervan? En wat is het belang en de plek van liefde en van een liefdesrelatie? Onze visie op het leven ‘staat of valt’ bij onze visie op de dood. Als de dood het einde is, dan is dat fundamenteel anders dan als je weet dat dit leven – en het leven na de dood – een stap in een geestelijke evolutie is.

Vanuit het zielsniveau is er een antwoord: de zin van het leven is onwetendheid omzetten in inzicht. Ons levenspad heeft te maken met het leren van lessen. Deze bewustwording heeft te maken met de weg van de persoonlijkheid naar de ziel. Of beter gezegd: tijdens het bewustwordingsproces maken we onze persoonlijkheid steeds transparanter, zodat het licht van onze ziel steeds meer afstemming krijgt met ons bewustzijn en daardoor naar buiten kan schijnen. De mens wordt zichZelf en blijkt een kosmisch wezen te zijn.

Vanuit het zielsniveau weten we vaag de behoefte tot eenheid. Benjamin Creme schrijft hierover: ‘Het wezen van het zijn is ‘heelheid’, totale eenheid, het samenkomen van Vader-Moeder-God. Dat is de natuurlijk staat van de man en de vrouw. Maar op het fysieke gebied hebben de mensen dit gevoel van eenheid verloren en zijn er voortdurend naar op zoek. Dit verlangen naar eenheid is hetzelfde gevoel van verlangen naar eenheid op het hoogste spirituele niveau, maar gerelateerd aan het fysieke niveau. Het verzekert het voorbestaan van de soort en is essentieel’.

We zijn onderweg naar meer bewustzijn. De een is verder gevorderd in dit traject dan de ander. In dit proces – ‘van persoonlijkheid naar ziel’ – ervaren we een steeds ruimere werkelijkheid en komen we steeds dichter bij ons Zelf. Als het leven het leren van lessen is, geldt vanuit die visie hetzelfde voor een relatie. Een relatie kan zowel confronterend zijn (spiegel) als ook inspirerend, waardoor je in beide gevallen gestimuleerd kan worden met jezelf aan de slag te gaan.

Hoe anders is de visie die we tegenkomen in het dagelijks leven. In de media, op tv en vooral in de roddelbladen worden we geconfronteerd met een nogal simpel, sentimenteel en romantisch beeld van wat liefde en een relatie is. Zwart wit gesteld: het is een relatie beleefd vanuit de persoonlijkheid. Dat is de visie waarin de ander ons gelukkig en compleet moet maken, waarin liefde een teruggeefsysteem is, ‘ik doe wat voor jou en dan doe jij wat voor mij’, etc.

De persoonlijkheid – ook wel ‘ego’ – denkt namelijk in afgescheidenheid, ‘ik en de ander’. Dit ego is gebonden aan het lichaam en vindt daarom zintuiglijke ervaringen belangrijk, zoals eten, seksualiteit, mooie dingen zien, etc. Het ego zit ook vast aan het emotionele lichaam en wil daarom bevestigd worden, wil ergens beter van worden, wil gelijk krijgen, vecht voor lijfsbehoud en vindt wedijver, status en macht belangrijk. Ruzies en machtspelletjes zijn daarom aan de orde van de dag. Het ego is meestal ook het gebied van de angsten, die maar wat graag worden geprojecteerd.

Tevens kent het ego een moraal en principes, die duidelijke grenzen hebben. Eenmaal geschonden heeft de ander wat goed te maken en meestal wordt dit voorval nooit meer vergeten. Vergeving zit niet in het pakket. Een afgescheiden persoon kan namelijk makkelijk oordelen, zich superieur voelen en voorwaarden stellen.

Het andere uiterste op dit spectrum is de ziel. De ziel kent geen afgescheidenheid maar ervaart juist verbinding: de ander is dezelfde, hij/zij is slechts ‘een andere ik’. De ziel kent geen strijd en ervaart slechts een pad van ontwikkeling. De ziel denkt niet in bezit, maar in respect voor de ander en daardoor in loslaten en onvoorwaardelijkheid. De ziel kan de ander zien zoals hij/zij is, en zien waar hij/zij zich bevindt in het proces ‘van persoonlijkheid naar ziel’.

En …. de ziel weet wat (echte) liefde is. De totale, onvoorwaardelijke liefde, die uit het hart stroomt van de ééngeworden mens die geen liefde terugvraagt (Creme). De ruimere visie van de ziel ontsluiert – binnen onze aardse grenzen – langzaam aan de ware aard: liefde is inzicht. Het zien, het inzicht en het ervaren van verbinding, dát is de liefde. Het is de ‘aantrekkende’ energie van de liefde die alles bij elkaar houdt, de atomen, de hemellichamen, de natuur, de mensen. Dit uiteindelijk ruime inzicht veroorzaakt de constante stroom vanuit het hart. In die volgorde.

Het ervaren van deze diepe verbondenheid is liefde. Vanzelfsprekend staat dat los van voor- en afkeuren. Of je iets mooi vindt of niet, of iemand je type is of niet … het heeft er niets mee te maken. Het staat los van de vormentaal. Het is de wereld van energie en bewustzijn. De ziel oordeelt niet, want het heeft geen moraal of principes. Iets is zoals het is. Dat wil niet zeggen, dat voor de ziel alles ‘goed’ is of alles ‘zou moeten kunnen’. Sterker, het zijn vaak de dingen die het ego spannend vindt, die voor de ziel oninteressant zijn.

Dus ja, deze toekomst klinkt wat minder romantisch en spannend, maar is wel de realiteit waar we als mensheid naartoe groeien. Dit proces – ‘van persoonlijkheid naar ziel’ – staat gelijk aan ‘de weg naar binnen’. De belangrijkste relatie is daarom de relatie met onszelf. We kunnen de ander steeds beter ‘zien’ en begrijpen als we meer inzicht hebt in onsZelf. Tijdens dat proces zien we een steeds ruimere werkelijkheid en stijgen we in bewustzijnsniveau.

Van het ene uiterste naar het andere in het spectrum (persoonlijkheid – ziel) zitten vele verschillende zienswijzen op relaties. Vandaar dat er zoveel verschillende dingen over relaties en de liefde wordt geschreven. (En vandaar dat we niet zoveel aan de huidige psychologie hebben, aangezien het de ziel en het bewustzijn ontkent.) Afhankelijk van ons bewustzijnsniveau geven wij onze relaties kleur en inhoud.

De meesten gaan nog steeds een relatie aan vanuit de persoonlijkheid: de  eerste aantrekkingskracht is vaak het lichamelijke en emotionele. Maar een mens is natuurlijk veel meer dan alleen zijn fysieke en emotionele lichaam. We gaan langzaam ontdekken dat een relatie op meerdere vlakken ‘zou moeten’ aansluiten. Een partner met bijvoorbeeld een totaal andere visie op het leven kan al snel moeilijkheden geven.

In de Nieuwe Tijd zullen we steeds meer geestelijk toegroeien naar het ‘ideaal’ van de vijfpuntige ster van de menselijke relatie. Door de ontdekking van de ziel en ons bewustzijn zullen we bekend worden met onze geestelijke blauwdruk en met de 5 niveaus waarop we als partners kunnen resoneren: ziel, persoonlijkheid, mentale lichaam, astrale en fysieke lichaam.

Hetzij door de overeenkomsten in deze vijfpuntige ster, hetzij door de aanvullingen hebben we een partner die heel goed bij ons aansluit. Namelijk, bij onze manier van Zijn, onze visie op leven en dood, waarden en normen, levensstijl, interesses, manier van denken, emotionele gesteldheid en fysieke aantrekking. Wat wil je nog meer? In zo’n geval wordt de relatie zélf niet meer het doel, maar meer wat we – met elkaar of ieder afzonderlijk – willen neerzetten en verwezenlijken in de wereld.

Vanuit deze beschrijving wordt het wellicht aannemelijk dat het begrip ‘tweelingziel’ een mythe is. Want er zijn meerdere personen die met jou een goed team kunnen vormen. Maar vanuit vorige levens en karma kan het natuurlijk best zijn, dat je nog iets met iemand hebt uit te werken. De wet van karma zorgt ervoor dat je elkaar weer tegenkomt. Volgens Creme zijn negen van de tien relaties karma-gerelateerd.

De mythe van de tweelingziel komt eigenlijk voort uit een romantisch wereldbeeld, ingegeven door de zesde straal van idealisme. Volgens Creme heeft deze kosmische straal zijn hoogtepunt gehad tussen de 10e en 17e eeuw, precies in de tijd dat de romantische liefde opbloeide. Voor die tijd bestond er niet zoiets. En in het Watermantijdperk zal de romantische liefde – die de illusie, een astrale verbeelding, in stand houdt van een stereotype vrouwen/mannenrol – steeds meer worden verdrongen door een liefde van een andere orde. Essentieel, want het blijven steken in een geïdealiseerde rol ontneemt ons de kans om te groeien.

En niet alleen de romantiek zal later anders worden bekeken, ook de seksualiteit zal wellicht al eerder worden beoordeeld als “… oh ja, weet je nog, dat was die tijd met die nadruk op seksualiteit … ooit definitief doorgebroken in de jaren zestig van de vorige eeuw. Als je als vrouw als ‘sexy’ werd bestempeld, was dat een van de hoogste kwalificaties. Het was allemaal wat overspannen, er moesten taboes worden doorbroken. En zo werd iets als jaloezie nog gezien – in plaats van een onhebbelijkheid van de persoonlijkheid – als een uiting van liefde voor de ander. En werd verliefdheid nog verward met liefde.”

Verliefdheid is inderdaad een vehikel van de persoonlijkheid. Het gezegde moet dus niet zijn ‘liefde …’, maar ‘verliefdheid maakt blind’. Er is niets mis met verliefdheid, maar wel als wijze raadgever. Als het werkelijke inzicht is doorgedrongen, is de lading eraf, de elektromagnetische aantrekking weg en daarmee ook het verliefde ‘gevoel’ (eigenlijk dus ‘emotie’). Daarom, een relatie op basis van de geneugten van het fysieke en emotionele lichaam zijn van voorbijgaande aard. Dat wil niet zeggen dat de relatie over hoeft te zijn – helemaal niet – alleen de oorspronkelijke basis is veranderd.

Onderweg van de persoonlijkheid naar de ziel zouden we kunnen zeggen: hoe hoger de energie van de elektromagnetische wisselwerking hoe duurzamer en meer ‘echt’, en tegelijkertijd ook meer onthecht. Uiteindelijk zullen we ervaren dat we allen één zijn.

De toekomst in het Watermantijdperk is de weg van het hart, de geestelijke equivalent van de ziel. Het spreken en handelen vanuit het hart, het voelen van wat waar is en goed is om te doen. Zo voeden we onszelf op, door de wisselwerking tussen onze intuïtie (van de ziel) en de werkelijkheid: weten, voelen, (in)zien … toepassen. Zo creëren we groei in bewustzijn.

Jezus heeft in het Vissentijdperk ons duidelijk gemaakt dat alles liefde is. In het Watermantijdperk gaan we pas beseffen wat dat werkelijk inhoudt. De afgelopen 2000 jaar hebben we ons – bij wijze van spreken, als metafoor – blind gestaard op de branding van de zee: dat was het, dat was spectaculair, we werden er volledig door in beslag genomen. We komen erachter dat de branding slechts uiterlijke schijn is, dat het maar heel weinig van de hele zee is en dat het gaat om het gebied dat achter die branding ligt, de diepte en onmetelijkheid van de oceaan. Wat hebben we nog veel te ontdekken!

Ondertussen … sterkte met de relatie! :-)

Ronald Jan Heijn

Thomas Stewart 2

Photography Thomas Stewart

 

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

13 reacties

  • In de eerste plaats, goed artikel. Esoterie is niet zozeer van belang als theoretische studie maar persoonlijke herkenning, meer dan erkenning.
    Gelukkig eigenlijk is zij geen universiteitsstudie, want alles wat officieel wordt richt zich meer op de vorm.
    Veel vormen van fundamentalisme zijn al besproken. Tot nog toe werden liefdesrelaties meest buiten beschouwing gelaten, omdat ervan uitgegaan wordt dat ze voortkomen uit vrijheid. Iemand vertelde me eens dat hij zich maar half mens voelde zonder vrouw. Meerdere mensen die me dat soort dingen zeiden hadden trouwens de zon in Vissen. Al bij de totstandkoming van een relatie zijn er vaak winnaars en verliezers. En dat proces gaat door in de relatie. Want een strategie wordt een eigenschap. En hoeveel relaties zijn er niet die voor één persona doorgaan. Vorm en inhoud.

    Een enkele kanttekening.

    Er zijn ook nog andere dingen aan de hand. Wat me wel eens opviel is dat veel lelijke dan wel middelmatig uitziende vrouwen zich plots als diva’s, filmsterren en grote schoonheden begonnen te gedragen. Te beginnen op Nederlandse schaal. Schoonheden vielen daarentegen op door hun bescheidenheid. Of dit de invloed is van Waterman weet ik niet. Mensen zijn vaak ambitieus waar ze geen talent hebben en andersom. Ook is het gevoel voor esthetiek (niet alleen in de traditionele kunsten) verder gedemocratiseerd om bepaalde rassenverschillen op te lossen via de vrouw. Dat project is geslaagd.
    We moeten in de gaten houden dat knappe vrouwen al veel zeldzamer zijn (geworden) in Engeland en Amerika waar ze des te meer vereerd en gebruikt kunnen worden voor doeleinden van reclame en pr. Aantrekkelijk heeft de betekenis van magnetisch, de kwaliteit van de tweede straal van liefde-wijsheid. Knap betekent in onze taal mooi maar ook intelligent in de zin van schoolse slimheid. Die twee worden vaak door elkaar gehaald, dat is een van de geheimen van de romantiek. Zie ook het verband tussen het Engelse handsome en handig. Daarnaast heeft schoonheid net als ethiek in het Nederlandse taalgebruik steeds meer de betekenis van schoonheid in de zin van hygiëne.
    In zekere zin ligt het hele fenomeen aan de basis van de veelbesproken commercialisering die betekent dat de kwaliteit van producten langzaam maar doelbewust achteruitgaat bij stijgende prijzen. De schaarste. Dat is ook het geval in Nederland waar er (door opvoeding, scholing en beleefdheidsnormen ongemerkt) steeds minder knappe vrouwen zijn: democratisering, ze hebben een steeds grotere politieke stem.
    Dat ook mannen steeds meer beoordeeld werden op hun uiterlijk is misschien hun karma.
    LGBTQ+ kan naar twee kanten werken.

  • Wat seks betreft. DK die toch niet echt overal als dom gekenmerkt kan worden, zei ergens dat liefde een manifestatie is van seks (of sekse). Dus niet andersom, dat verwonderde me. Misschien is het een kwestie van definitie. Op dit vlak kun je wel enige mensenkennis ontwikkelen. Wat is denken? Bijvoorbeeld de communicatie tussen twee polen. Die is er hier misschien niet erg op vooruit gegaan. Er wordt steeds harder gewerkt alle taboes op te lossen echter meest aan de vormzijde waar men dapper zijn verhaal doet. Dit bepaalt het modern zijn en de opvoeding tot op het gênante af. Er is echter wel gezegd dat de laatste oorlog die van de seksen is, misschien wordt daarmee bedoeld de competitie. Die kan de vorm aannemen van chantage, als ‘ik praat niet meer met je’ wil zeggen niet-competitie weet ik nog zo net niet of dat de creatieve vorm is om eraf te komen (van die competitie). Meestal is seks de oorzaak van het weigeren, ontkennen of tegenstaan van een spirituele realiteit, dat is eenmaal zo gegroeid.

  • Actueel: Valentijnsdag is in Nederland en België sinds de jaren 90 een commercieel succes: lingeriewinkels, boekwinkels enzovoort hebben er hun voordeel mee gedaan. En daar draait het maar net om: all you need is love.

  • We hebben het over ziel en persoonlijkheid.
    Toch zouden bepaalde karaktereigenschappen misschien steeds dieper kunnen gaan steken en kenmerken worden van de specifieke individuele ziel, al dan niet tot haar redding.
    De liefde van de ziel, zonder onderscheid des persoons, is zo geïnterpreteerd dat het niet uitmaakt ‘wie het is’: iedereen is gelijk en steeds gelijker: een omdraaiing van het begrip eenheid (op het vlak van de persoonlijkheid, dat kan zelfs de persoonlijkheid van een land betreffen) waarbij steeds dezelfde astraal wordt gebuikt die zelf geen keuze mag maken, of misschien heeft gemaakt.

  • Ruis en stoorzenders.

    ‘En niet alleen de romantiek zal later anders worden bekeken, ook de seksualiteit zal wellicht al eerder worden beoordeeld.’

    De muziek wordt ook al steeds stompzinniger, laag frequentie geluiden, bassen en verder niets die iedereen laat horen om zich een podium te verschaffen.
    Van de buren, vanuit de opstartende auto, van schepen enz. enz. de enige smaak is getreiter.
    Romantiek, ik zie enkel van de 200 kilo’ers, vrouwen om me heen.
    Ze houden van je om je minderwaardigheid, iets anders kennen ze niet.

  • Prettig geschreven en herkenbaar: de ontwikkeling die gaande is (geweest) op relationeel vlak. Ook mijn eigen visie en bewustzijn heeft hier een ontwikkeling in doorgemaakt. Zoals ik er vroeger naar keek en het beleefde is een groot verschil met nu. Ik heb al verschillende jaren geen partnerrelatie, maar de groei in bewustzijn m.b.t. liefde gaat nog steeds voort. Liefde zit in jezelf, in iedereen, ver weg of dichterbij, als een lichtpuntje of een grote stralende zon, maar het is er. Mijn gedachtes en gevoelens probeer ik steeds meer door liefde te laten leiden wat zeker niet altijd gemakkelijk is. Liefde zie ik echter niet als een zoetsappige energie, liefde kan sterk, krachtig en moedig zijn, zo teer als een rozenblaadje en ijl als de lucht op grote hoogte.
    De liefde zie ik als een heldere hartenergie die je aan kunt wenden voor heel mooie dingen. Een goede verbinding met de andere chakra’s en de aarde en de kosmos is evenzeer belangrijk om deze hartenergie goed aan te kunnen wenden, tenminste afhankelijk van je intenties natuurlijk op dit vlak. Een fijne levenspartner waarmee de krachten gebundeld worden lijkt me prettig, maar niet noodzakelijk. Mijn hartenergie wend ik nu ook aan: tijdens mijn werk als o.a. holistisch en energetisch therapeut, voor de dieren en de aarde (de natuur), mijn dierbare vrienden en familie en ook mijzelf, oftewel alles en iedereen waar ik een vorm van een relatie mee aanga of verbinding. In dit leven is mijn hartchakra ook het belangrijkste thema, maar voor mij is een liefdespartner hier inmiddels niet meer noodzakelijk bij, maar het mag er komen als het klopt en goed voelt in verschillende facetten.

Reageren