Na een psychiatrische lijdensweg, heb ik zélf de weg weer teruggevonden

8 mei 2013

“Heb de brandbrief “Betrokken Nederlanders stap uit de verdoving en reageer” gelezen. Ik herkende veel wat daarin geschreven werd. Ik ben ruim 5 jaar met een depressie bezig gewest in de GGZ. Ik kreeg volop medicatie. Heb verschillende antidepressiva gekregen, daarnaast anti-psychotica, slaapmiddelen en Lithium als stemmingsstabilisator. Daarnaast werd ik met de regelmaat van de klok gedwongen opgenomen (IBS) en belandde verschillende keren in een separatiecel. Het hielp allemaal niets en ik werd eigenlijk alleen maar suïcidaler. Ambulant had ik regelmatig contact met een SPV verpleegkundige en een psychiater. Hier onenigheid mee gehad omdat ik mijn medisch dossier in wilde zien. Na verloop van tijd heb ik aangegeven dat ik wilde stoppen met de Lithium, zij wilden hier niets van weten, zij waren er faliekant tegen. Ben na wat studie erover toch zelf begonnen. Er was niemand die zijn handen er aan wilde branden om mij te helpen, geen apotheek of andere instantie. Uiteindelijk zag de verpleegkundige aan mijn gewicht dat ik waarschijnlijk bezig was te stoppen. Zij zou het doorgeven aan de psychiater, ik hoorde echter niets. Heb daarna zelf een mailtje gestuurd, ondertussen wist ik dat ik alle medicatie die zij voorschreven wilde afbouwen. De psychiater heeft uiteindelijk een recept doorgefaxed met het schema zoals ik dat zelf had aangegeven. Noemde zelf 2 onthoudingsverschijnselen nl. hoofdpijn en duizeligheid, maar dit zou na 1 weekje weer overgaan. Zelf wist ik inmiddels wel beter. Had ook opgezocht hoe je de verschijnselen zoveel mogelijk kon beperken en hoe je het verschil kon herkennen tussen onthoudingsverschijnselen en het weer opkomen van de depressie.

Inmiddels was ik begonnen met voedingssupplement magnesium, hierdoor ging het al wat beter. Ik ben begonnen met acupunctuur. Mijn slaapprobleem was na 1 behandeling verdwenen als sneeuw voor de zon. Ook de andere depressie verschijnselen verdwenen snel. Na 2 maanden liep ik weer vrolijk rond terwijl ik nog bezig ben met het afbouwen. Het leven lacht mij weer toe. De laatste stappen van het afbouwen van de antidepressiva moet ik nog nemen. “De hel” heb ik afgelopen 5 jaar al meegemaakt dus denk ik dat ik het afbouwen ook  aan kan!! De gang naar de ambulante gesprekken heb ik, in elk geval voorlopig, stopgezet. Ik merkte dat als ik daar was geweest, ik dagenlang van slag was en weer slapeloze nachten had. Tot ik weer een acupunctuur behandeling kreeg waarbij deze dan weer extra naalden zetten om weer te kunnen slapen.

Het is erg jammer dat deze behandeling beperkt vergoed wordt al ben je aanvullend verzekerd. De SPV-er, psychiater, medicatie, ambulancevervoer, politie, opnames en isolatiecellen zullen wel een grote veelvoud hebben gekost, terwijl dat niets heeft opgeleverd. Het zal hoogstens een posttraumatische stressstoornis opleveren want de opnames en isolatiecel waren niet echt grappig. Ik heb daar zelfs een suïcide poging gedaan, door de rand van zo’n onverwoestbare deken met mijn tanden stukje voor stukje los te trekken en zo een strop om mijn hals te leggen. Zij zagen het, toen ik  met de strop om mijn hals zat. De familie hebben zij hier maar niet over ingelicht….

Ik heb de laatste keer bij de SPV-er verteld dat ik acupunctuur deed en dat ik er daarom zo goed bij zat. Ik zei dat ik het jammer vond dat ik hier niet eerder aan begonnen was. Zij zei eerst dat ik daar al die tijd niet open genoeg (benaderbaar) voor was. Toen ik zei, dat ik graag had gewild dat iemand mij bij de hand had genomen en daarnaar toe had gebracht. Zei zij: “Het zit niet in mijn takenpakket!” Ik dacht al die tijd dat zij mij hadden willen genezen! Instinctief heb ik ALTIJD geweten dat ik niet in de psychiatrie wilde komen. Ik heb altijd gesmeekt mij daar niet naar toe te brengen. Een crisisdienst heeft echter altijd het laatste woord, desnoods wordt je met politiebegeleiding naar zo’n ziekenhuis gebracht.

Sorry, het verhaal is wat uitgebreider dan ik aanvankelijk wilde schrijven. Het heeft mij in elk geval een beetje opgelucht om een tipje van de sluier eens van mij af te schrijven.”

PS. Inmiddels ben ik ook begonnen met Pranic Healing, zodat ik symptomen van de afkickverschijnselen kan verminderen of wegnemen. Ook andere klachten kan ik behandelen zoals mijn hoge bloeddruk. Tevens kan ik daardoor anderen helpen. Dru Yoga, Super Brain Yoga en 2hartmeditatie ben ik ondertussen ook gestart, dit is een ideale combinatie. 5 jaar niet gezien hoe mooi de bomen en de rest van de wereld eruit kon zien! Bestonden er maar behandelingen in het ziektekostenpakket die deze combinatie hebben. Volgens mij zou dit een enorme kostenbesparing zijn, met wat voedingsadvies erbij zou je geen psychiater en medicatie nodig hebben. Mensen zouden op een heel wat humanere manier de weg naar genezing beleven, terwijl er meer succesverhalen te boeken zijn.

Reageren