‘Ze was helemaal niet gek, …

… ze zat onder de voorgeschreven dope’

 

door T.H. uit Zeist, 18 juli 2011

Ook zou ik nog een staaltje kunnen opschrijven uit de periode dat mijn moeder – na ongelofelijk veel ellende – intolerant voor antibiotica uit de quinolonengroep bleek te zijn en we haar op mijn verjaardag ’s avonds laat in het UMC hebben achtergelaten, omdat er op dat tijdstip niemand aanwezig zou zijn, die aan de situatie iets zou kunnen veranderen en we de volgende dag maar terug moesten komen. Hoe vaak we al niet van kastjes naar muren waren gestuurd. We hadden alle artsen uit de regio (en daarbuiten) al ‘gehad’. Kortom, we zijn vertrokken en hebben mijn moeder in het UMC achtergelaten. Wat waren we wanhopig.  Toen pas, nadat we eerst nog een paar keer werden gebeld dat we m’n moeder weer op moesten komen halen (en weigerden) werd er een psychiater ingeschakeld die in ieder geval begreep dat we wanhopig waren en voor opname in een psychiatrisch sanatorium heeft gezorgd. En vervolgens kwam men er in het psychiatrisch sanatorium achter dat er aan de ogenschijnlijk psychische klachten (want ze was helemaal niet gek, maar zat helemaal onder de door verschillende artsen voorgeschreven dope) fysieke oorzaken ten grondslag lagen. Die zijn toen opgelost en met veel water drinken is ze in no time van alle pillenzooi afgekickt. ’t Is dat het altijd een sterk en gezond mens is geweest en zelden of nooit wat heeft geslikt,  want anders was ze al 10 x dood geweest.

 

 

Reageren