Video's

Derde toespraak Occupy

Geschreven door Ronald Jan

Zaterdag 29 oktober 2011, toespraak op het Beursplein bij Occupy Amsterdam

Iedere keer weer lees je in de media dat de ‘Occupy-beweging’ een gebrek aan richting, duidelijkheid en/of oplossing wordt verweten.

Dat is begrijpelijk, want de media – als onderdeel van het systeem – heeft nog steeds niet door wat er wérkelijk aan de hand is. Het heeft niet door dat dit de uiting is van een groep die de waarden en normen van het nieuwe tijdperk belichamen.

Het is namelijk een clash tussen twee verschillende zienswijzen. De ene is echter zwaar verouderd en de ander is in opkomst. De verouderde is ‘alleen’ nog maar vorm: er zit geen energie meer achter en daarom werkt het niet meer . De ander is vooral nieuwe energie – waarop o.a. wij allen hier aanwezig reageren – maar het heeft nog geen vorm. De Occupy beweging is daarom vooral een eerste, zeer krachtig gemeenschappelijk signaal dat de nieuwe energie de wereld in moet komen.

Dus als je de Occupy-beweging met de ogen van het oude tijdperk gaat bekijken, begrijp je er weinig van. De Aarde is niet plat, het is een bol. Dus de Occupy beweegt zich in een andere werkelijkheid.

Gisteren stond in de Volkskrant weer zo’n tendentieus artikel. Met welke ogen hebben ze gekeken? Als kop had het ‘Het euro-akkoord, euh … Sinds ik hier zit, ben ik wat wereldvreemd’. Dat is natuurlijk niet positief bedoeld, het artikel zelf bevestigt dat. Maar als je er goed over nadenkt, is het een geweldige titel. Natuurlijk zijn we ‘wereldvreemd’, want we snappen er gewoonweg niets meer van! Of om met de natuurkundig Nobelprijswinnaar Niels Bohr te spreken (en vul dan voor ‘kwantumfysica’ in: ‘de toestand in de wereld’): ‘Een ieder die niet geshockeerd is door de kwantumfysica, heeft er niets van begrepen!’

In 1500 steden in de wereld is een Occupy-beweging. Dat is nog nooit voorgekomen in de geschiedenis van de mensheid. Dat alleen al geeft de bijzonderheid en de urgentie aan.

De Occupy-beweging is alles, wat het establishment NIET is. De beweging weigert …

–       een politieke partij op te richten,

–       in een hokje geduwd te worden,

–       op de man te spelen,

–       één stem te hebben die met één thema komt,

–       een topdown-benadering te hanteren,

–       mensen uit te sluiten, iedereen is welkom!

Het is dus geen kuddegeest, waar het establishment vroeger wel raad mee wist. Nee, het is een groepsgeest, bestaande uit allemaal individuen met een eigen visie, maar wel met een wereldwijd gemeenschappelijk ervaren dat het heel anders moet. Het is als een ziel die aangesloten is op een ruimer weten. Zonder de antwoorden te weten, voelt het dat aangesloten is op een verruimd bewustzijn. Het gaat de beweging om een geheel andere manier van denken

Occupy is daarom een bewustwordingsbeweging. Het zegt o.a. ‘Wordt wakker!’, kijk eens naar het onrecht in de wereld: de onrechtvaardige verdeling van welvaart, kijk eens naar die walgelijke “ikke” en geld mentaliteit en kijk eens naar wat voor een wereld het geworden is!

En Occupy zegt ook: we moeten weer terug naar de tekentafel met alles wat we nu weten, want als we met de huidige kennis de samenleving opnieuw zouden optuigen en verdelen, dan zouden we het heel anders doen. Let’s talk about it. We moeten hier zolang mogelijk blijven, zodat meer mensen wakker worden en dat de ideeen kunnen groeien. Op die manier komt de ijsberg steeds hoger komt te liggen en kan niet meer om ons heen! En dan kan tevens de wereld zien dat het echt een dwarsdoorsnede door de hele samenleving is.

De Industriële Revolutie bijvoorbeeld kende juist géén Masterplan. Het ontwikkelde zich, van het een kwam het ander en men liet zich leiden door wat zich voordeed. Dat heeft veel welvaart gegeven, maar vele welzijnsvraagstukken bleven ondergesneeuwd. Alles ten koste van de welvaart! En vooral de laatste 2 decennia zich uitend in een ongebreidelde groei van kapitaal en egoïsme.

Maar ook het kapitalisme is een utopie gebleken. Het heeft een aantal fundamentele weeffouten. De obsessie met groei, de ongelijke verdeling tot de bronnen in de wereld, de ongelijke toegang tot de markten, het gebrek aan de focus op het algemeen belang, het gebrek aan moraliteit en verantwoordelijkheid, de verwoestende krachten van marktwerking, noem maar op. Het is een produkt van het Platte-Aarde-denken: ze zien heel veel over het hoofd. ‘The system isn’t broken, it was built this way!’.

Maar weeffouten strekken zich ook uit tot alle andere gebieden van de maatschappij. Eigenlijk is er overal een crisis. Het betreft het klimaat, armoede, honger, agressie, , milieu, regenwouden, er zwemt bijna geen vis meer in de zee, we denken de criminaliteit terug te dringen door strenger te gaan straffen, de politiek vertegenwoordigt allang het volk niet meer, etc.

Alles loopt vast en staat ter discussie. Dus we doen iets heel erg verkeerd, kun je wel zeggen!

Komt dan niemand op het idee dat het aan de basis ligt? Namelijk, aan onze manier van denken? Zoals Albert Einstein al zei: ‘we kunnen de problemen niet oplossen met dezelfde manier van denken die deze problemen gecreëerd hebben’. Het is onze fysieke manier van kijken, die ons zo kenmerkt. Alleen het tastbare telt.

Het is het beperkte denken van ons ego, van onze persoonlijkheid. Die denkt in afgescheidenheid: ik en de ander. Het ego kent wedijver en jaloezie, en heeft daarmee een zeer vijandige wereld geschapen. Wedijver, afgescheidenheid en commercialisering, dát is het grote vergif in de wereld en heeft de wereld ontzield en aan de rand van de afgrond gebracht.

Daarom heeft de wereld eigenlijk geen economisch, logistiek of sociaal probleem, het heeft een bewustzijnsprobleem: we denken veel te klein. We zijn nog steeds Platte Aarde denkers. Het is daarom een existentiële crisis: we weten de antwoorden niet op belangrijke levensvragen.

Dus Occupy heeft gelijk! We moeten wakker worden en weer terug naar de tekentafel. Wat is de zin van het leven? Want dat is toch allesbepalend! Als we daar achter komen, dan zullen we de wereld heel anders inrichten en wordt de economie weer dienstbaar aan het geheel in plaats van allesbepalend zoals nu.

Als je alles over hebt voor je broer, je partner en je kind, waarom dan niet voor iedereen. Wat is het verschil? Alles is energie. We zijn allemaal met elkaar verbonden. In het nieuwe tijdperk – dat we nu aan het beginnen zijn – gaan we samen delen, want we zullen eindelijk gaan erkennen dat we allemaal één zijn!

Ronald Jan Heijn 

PS. Door het overvolle programma op deze zaterdagmiddag heb ik alleen het eerste gedeelte van de tekst kunnen vertellen.

Over de auteur

Ronald Jan

Ronald Jan Heijn is van jongs af aan bezig geweest met een ruimere manier van denken. Zijn leven ging door de moerasgebieden van de grote thema’s van deze maatschappij. Zijn hindernissen, dalen en tegenstrevers waren daarbij zijn beste leermeesters. Door zijn ervaringen in de samenleving aan de ene kant en als ‘student van de ruimere werkelijkheid’ aan de andere kant probeerde hij altijd bruggen te slaan. Ook de door hem gevolgde studies (jaren tachtig) van bedrijfskunde en later culturele antropologie hadden die onderliggende wens. Tevens deed hij vele spirituele cursussen en werkte hij bij een organisatie-adviesbureau gespecialiseerd in cultuurveranderingen. Ronald Jan komt uit de nationaal bekende kruideniersfamilie van Albert Heijn en hij was ooit tophockeyer in het Nederlands Elftal. In 1987 werd zijn vader ontvoerd en vermoord, de dader door hem vergeven. Om bij te dragen aan een betere wereld startte hij begin jaren negentig het holistische centrum Oibibio in Amsterdam. Na 8 jaar – Oibibio ging aan zijn eigen succes ten onder - en vele tegenslagen verder kwam hij in 2001 Harry Beckers tegen. Samen begonnen ze met lezingen - en maakten later twee documentaires - over een ruimere manier van denken. Zonder het te weten, werd Ronald Jan in die periode opgeleid tot een boodschapper van de Nieuwe Tijd. Bovenal mocht hij getuige zijn van het zware voorbereidingspad van de Wereldvernieuwer HB en uiteindelijk meewerken aan zijn naar voren treden.

Reageren