‘Had ik dat maar geweten!’

In het artikel ‘Het is zilverkleurig en niet de oplossing’ wordt een voorbeeld gegeven hoe men – in dit geval de psychiatrie – vast kan zitten in zijn eigen denken. Hier is nog een ander eenvoudig voorbeeld die datzelfde illustreert.

De Britse psycholoog en arts Edward de Bono is vooral bekend als creativiteits-’goeroe’. Hij vindt dat de meeste mensen gevangen zitten in hun manier van denken en geeft methoden om daar uit te breken. ‘Lateraal denken’ is bijvoorbeeld een uitvinding van hem.

Hij is ook van nut voor het probleem waar de psychiatrie voor staat. Hij heeft namelijk een mooie oefening cq. voorbeeld om te laten zien hoe men gevangen komt te zitten in zijn eigen model, als men in het begin een verkeerde start maakt:

“Eén voor één krijg je figuurtjes aangereikt (driehoekjes en vierkantjes als in het spel ‘Tangram’) en elke keer is de opdracht: maak er een mooi, passend figuur van, zonder de vorige te verleggen. In de 6e ronde krijg je opeens een halve cirkel aangereikt, die je er onmogelijk mooi en passend bij kunt leggen. Maar … als je aan het begin had geweten dat die cirkel gaat komen en er bij hoort, dan was je het fundament heel anders begonnen en wordt het zelfs een veel mooier figuur!”

Nu naar de psychiatrie. In het artikel ‘Het ontstaan van de psychiatrie’ wordt kort uitgelegd waar vakgebied uit is voorgekomen, de medische wetenschap. Dus het vertrekpunt was en is: de mens is zijn lichaam. Als er dan later een geest en een bewustzijn blijkt te zijn, hoe pas je dat dan in, in het bestaande model? Niet dus. Dat zou dan een heel raar aanhangsel worden en en niet in te passen met wat er al is. Resultaat, het wordt niet geïntegreerd en afgedaan als niet bestaand of als niet wezenlijk (‘we hebben nu nog geen verklaring, maar dat komt nog wel’).

Maar als men – conform het voorbeeld van De Bono met de halve cirkel – van te voren had geweten dat er een bewustzijn is – en men had toén de start gemaakt – was er een beginsituatie en denkmodel gecreëerd, waarmee de latere fenomenen wél verklaard kunnen worden (en ook nog oneindig veel mooier is). Sterker, het uitgangspunt ‘we zijn bewustzijn, het lichaam is daar een klein onderdeel van en komt er uit voort’ geeft de oplossing voor álle psychische ziekten. Vandaar dat Harry Beckers wel degelijk succesvol is geweest, aangezien dát zijn vertrekpunt is.

 

Reageren